Archief voor de maand januari, 2008

Nationale Gedichtendag

Femke Halsema - 31 januari 2008, 11:15

Ieper

Meisjes hebben geen borsten,
Laat staan grote.
Maar soms toch wel
Die welving plots

Altijd moet ik van de fiets
Als ik zo’n meisje zie.
‘Welkom’ wil ik zeggen
of ‘Draag er zorg voor.’

En laatst dacht ik aan een jongeman
die met slaap in de ogen naar de oorlog trekt.
Ieper, anno 1914.

De Groote Oorlog is nog jong,
is pas begonnen.
Zoals de bieten op het veld
ooit grote joekels van bieten zullen worden.
Als hij dan nog leeft.

Koenraad Goudeseune (2005)

P.S. Inderdaad - de oplettende lezer heeft gelijk - neem ik weer een hoekje in beslag op het wereldwijde web. Vanaf vandaag, onder nieuwe vormgeving, zal ik dit log vullen met commentaar op de actualiteit en politieke zin en onzin. Ruimte voor reacties is er op het forum.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Geef Frans Timmermans een steuntje in de rug!

Femke Halsema - 30 januari 2008, 09:22

Actie helpt! Na publieksacties in Engeland, België komt ook in Nederland het protest op gang tegen de verschrikkelijke behandeling van weeskinderen in Bulgarije. In een kleine week tijd hebben bijna 2000 meer dan 4000 mensen onze petitie ondertekend tegen de Bulgaarse wantoestanden. En dat kunnen er veel meer worden!

Vanavond wordt de documentaire verkort uitgezonden bij Netwerk (Nederland 2, 20.25 uur). Dus attendeer je vrienden en familie erop, verwijs ze naar onze site en vraag ze om de petitie te ondertekenen.

Nadat Mariko Peters het lot van de weeskinderen vorige week in de Tweede Kamer aan de orde had gesteld, heeft de staatssecrataris van Europese Zaken snel gereageerd. Hulde voor Frans Timmermans! Vrijdag 30 januari reist hij naar Bulgarije, praat er met vertegenwoordigers van de Bulgaarse regering en bezoekt er weeshuizen. Als wij flink wat handtekeningen weten te verzamelen dan kunnen wij deze aaanstaande vrijdag aan Timmermans meegeven. Dan helpen wij de staatssecretaris en laten wij de Bulgaarse regering weten dat wij willen dat kinderen, overal in Europa, met liefde en respect worden behandeld.

Dus: geef Frans Timmermans een steuntje in de rug en teken de petitie!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Laat op Stap

Tofik Dibi - 29 januari 2008, 09:15

Om toch maar in de sfeer van Geert Wilders te blijven: ‘het moet niet gekker worden in dit land.’

Een aantal moeders maken zich ernstig zorgen over het alcoholmisbruik onder jongeren. Terecht. Maar hun oplossing daar krijg ik kriebels van. Zij willen kroegen, cafeetjes, clubs en discotheken sluiten om 02.00 uur, omdat ze het schandalig vinden dat jongeren tot 04.00 uur uitgaan.

Het moet echt niet gekker worden, want het eerst wat ik en vrienden doen als het licht aangaat en de muziek stopt om 04.00 uur is rondvragen of er een afterparty is.

De moeders hebben hun initiatief ‘Vroeg op Stap’ inmiddels op de kaart gezet door meer dan 80.000 handtekeningen te verzamelen. Gelukkig is er een tegenactie gestart die ook aardig op weg is.

Ik zou graag iedereen willen oproepen om deze petitie te ondertekenen, want ik heb liever dat jongeren alcohol gebruiken in een veilige omgeving waar een zekere vorm van toezicht is dan dat ze op pleintjes, in parkjes en in hokken en keten grenzeloos zichzelf in een coma kunnen zuipen. En dat is wel wat er zou gebeuren als alles om 02.00 uur dichtgaat. Ze gaan heus niet ineens allemaal naar bed.

Als je het hier mee eens bent, klik dan op onderstaande link:

http://www.vrij-uitgaan.nl/

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

Raad van Europa: geweten van de rechtsstaat

Tineke Strik - 25 januari 2008, 10:02

Een nieuw jaar, nieuwe kansen. Dit jaar ga ik regelmatig verslag doen van GroenLinks avonturen in de senaat (op het Binnenhof ook wel aangeduid met “de overkant”). Een goede aanleiding voor een nieuwe start is, opnieuw, een uitstapje: sinds deze week ben ik lid van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa. Eerst leek het erop dat we Leo Platvoet niet konden opvolgen, omdat we simpelweg te klein waren geworden. Gelukkig was PvdA zo galant om een zetel aan ons af te staan. Ik zit in de commissies migratie en vluchtelingen en de commissie gelijke rechten voor vrouwen en mannen.  De afgelopen dagen ben ik op zoek gegaan naar de andere negen Groenen, want die zitten hier over meerdere fracties verspreid (uit Duitsland, Luxemburg, IJsland, Estland, Zwitserland, Oostenrijk en Denemarken). We zijn voor het eerst in de Raad van Europa geschiedenis bij elkaar gekomen, en hebben afgesproken dat we een soort werkgroep gaan vormen, die elke plenaire sessie bij elkaar komt. We kunnen zo ideeën uitwisselen en strategieën bespreken voor een grotere groenlinks invloed. We merkten op dat dit het enige gremium is waar groene nationale parlementariërs elkaar ontmoeten; wie weet kunnen het gebruiken voor uitwisseling over nationale politiek en over het beïnvloeden van nationale standpunten in de Raad van de Europese Unie. Nou ja, eerst maar eens beginnen.

Woensdag behandelde de Assemblee een vernietigend rapport over de wijze waarop de Europese Unie organisaties en personen op de terroristenlijst plaatst. De gevolgen van plaatsing zijn dat je vermogen bevroren wordt en je voor geen enkele voorziening of dienst in aanmerking komt. De getroffenen worden niet ingelicht (ze merken het als ze willen pinnen bijvoorbeeld), laat staan dat ze te weten komen waarom hen dit overkomt. Ze kunnen alleen naar het Hof van Justitie (bij de VN-lijst alleen naar de Veiligheidsraad zelf), die bij gebrek aan inzage in een dossier ook weinig toetsingsmogelijkheden heeft. Toch heeft het Hof in twee zaken, bij Mujahedin el Khalq (Iraanse verzetsbeweging) en Sison (leidde het verzet tegen de Filippijnse regering), het plaatsingsbesluit vernietigd wegens gebrek aan onderbouwing van de beslissing. De Raad echter liet zich daar weinig aan gelegen liggen: nog voordat ze van de lijst waren gehaald, had de Raad ze er weer opnieuw opgezet. Nu met een (zeer schamele) onderbouwing. De twee hebben weer een nieuwe zaak aangespannen, maar zo blijven ze achter de feiten aanlopen. Ondertussen ondergaan ze een “civil death”, zoals de advocaat van Sison het zo treffend omschrijft: je bent er wel, maar zonder geld of huis, en zonder te mogen reizen, word je uit de samenleving gestoten. In zijn rapport veroordeelt parlementslid Marty de EU en de VN vanwege hun “rechtsstaat onwaardige praktijken” en spoort hen aan om de plaatsing op de lijst van effectieve procedurele waarborgen te voorzien. De Assemblee verraste me met een (bijna) unanieme aanname van het rapport.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Eerste Kamer] [Permalink]

Europees beleid houdt kolencentrales niet tegen

Wijnand Duyvendak - 24 januari 2008, 15:31

Gisteren presenteerde de Europese Commissie haar klimaatplannen. Het is te mager, de klimaatcrisis vraagt om ingrijpender plannen. We raken op deze manier verder achterop. De Nederlandse regering heeft voor het halen van haar klimaatdoelen sterk geleund op de EU. Voor meer dan driekwart moesten de Nederlandse doelen gehaald worden door maatregelen en wetten die de EU zou gaan uitvaardigen. Die maatregelen zitten niet in het pakket dat gisteren is voorgesteld. Het kabinet zal nu zelf veel meer moeten doen. Verschuilen achter Europa kan niet langer.

Dat kan ook niet meer als het gaat om de bouw van vijf nieuwe kolencentrales in Nederland, waarvoor de plannen op de tekentafels liggen. Minister Cramer bezwoor ons tot nu toe dat er alleen ‘schone’ kolencentrales zouden komen: vanwege europees beleid zou het alleen nog rendabel zijn deze centrales te bouwen mét CO2-opslag, en veel biomassabijstook. Los van wat je daarvan precies vindt, met de nieuwe voorstellen blijven de vuilste kolencentrales voor de producenten zeer rendabel. PvdA-kamerlid Samsom bezwoer eerder zelfs dat er vanwege EU-beleid geen kolencentrales gebouwd gingen worden. Dat blijkt nu allemaal wensdenken te zijn geweest. Wie geen kolencentrales wil, moet nu handelen. Ik heb vandaag in de Kamer minster Cramer om opheldering gevraagd, en wil volgende week een debat met haar. Een uitweg is mijn initiatiefwet op de kolenbelasting, die ik klaar heb liggen.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

Hoe is het in godsnaam mogelijk???

Femke Halsema - 24 januari 2008, 14:08

Op dinsdagmiddag komt er een mail binnen. Dinand Woesthoff, zanger van Kane, zoekt vanuit de VS met spoed contact. Of ik hem wil bellen. Omdat ik niet elke dag word benaderd door een popster die ik alleen van TV ken, bel ik nieuwsgierig.
Hij klinkt verontwaardigd. Hij heeft een BBC-documentaire gezien over een kindertehuis in Bulgarije en hij vindt dat er politieke aandacht aan moet worden besteed. Ik beloof hem te kijken en hem te laten weten wat ik kan doen.
In mijn achterhoofd heb ik de vele reportages die na de val van de muur in Roemenië werden gemaakt en ik stel me in op vergelijkbare ellende.

Het is schandalig om te zeggen maar halverwege de anderhalf uur durende documentaire van Kate Blewett dacht ik: ‘was het maar zoals in Roemenië’.

‘Bulgaria’s abandoned children’ tart elke beschrijving.

Neem bijvoorbeeld Vasky, een 13-jarig meisje. Ooit kwam zij binnen als een redelijk gezonde peuter. Nu kan zij niet meer lopen, niet praten, ze ziet eruit als een skelet en haar botten breken door ondervoeding. Het enige wat zij de hele dag doet is haar bovenlichaam wiegen. Of het kleine jongetje dat altijd in bed ligt. Een duim is geamputeerd omdat hij er teveel op zoog en er gangreen ontstond. Binnenkort volgt waarschijnlijk de andere.

Kijk zelf maar >>

Dit zijn geen kinderen die bij hun geboorte al zwaar lichamelijk of geestelijk gehandicapt waren. Dit waren gezonde kinderen, soms met een kleinere handicap, die door opzettelijke verwaarlozing en mishandeling gek en ziek worden gemaakt. De staf van het tehuis sleurt kinderen aan een arm en een been naar het bad, propt de dagelijkse pap in hun mond en laat ze de hele dag op hun plastic stoeltje bij hun bed zitten. Nooit worden ze aangehaald of getroost, geslagen worden ze wel. Zoals een medewerker van het tehuis zelf zegt: de kinderen worden behandeld als ‘waardeloze objecten’. Of wat dacht je van de directeur die als enige wens een nieuwe computer heeft en over zichzelf zegt: ‘ik heb alleen medelijden met mezelf. Ik ben een goede directeur maar mijn staf schiet tekort.’

En wat het nog erger maakt. Dit is niet Roemenië dat zich net heeft bevrijd uit de misdadige klauwen van Ceaucescu. Dit is Bulgarije: een democratisch land en een gerespecteerd lid van de Europese Unie. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat in de Europese Unie kinderen zo behandeld worden? En hoe is het mogelijk dat in Bulgarije 1 op de 50 kinderen (dat is meer dan waar ook in de EU) in vergelijkbare tehuizen zit?

Wat kunnen we doen? Teken de petitie!
Vandaag heeft mijn collega-kamerlid Mariko Peters de staatssecretaris van Buitenlandse Zaken (Frans Timmermans) gevraagd in gesprek te treden met de Bulgaarse regering. Hij heeft dit inmiddels toegezegd. Volgende week zal Joost Lagendijk praten met de Eurocommissaris die de nieuwe EU-lidstaten begeleidt.

Misschien moet Bulgarije geholpen worden om een einde te maken aan deze gruwelijke misstanden met financiële hulp. Maar misschien moet ook gedreigd worden dat de EU-subsidies worden opgeschort zo lang Bulgarije haar meest kwetsbare kinderen onmenselijk behandelt.

In Engeland leidde de vertoning van de film in september 2007 tot grote publieke verontwaardiging en duizenden handtekeningen. Dat voorbeeld kunnen we volgen. Het is een cliché maar waar: politici lopen harder als de publieke druk groter is. Als je dit gelezen hebt (en je hebt de documentaire gezien), plaats dan hier je handtekening om Bulgarije en de Europese Unie te laten weten dat je dit niet accepteert.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Film

Tofik Dibi - 21 januari 2008, 22:00

Zo lang als ik me kan herinneren is regisseur worden mijn eerste doel geweest. Omdat in mijn kringen dat beroep niet echt als een serieuze en stabiele baan wordt gezien, ben ik allerlei andere dingen gaan doen. Uiteindelijk, het bloed kruipt waar het niet gaan kan, ben ik Media en Cultuur gaan studeren. Zo kwam ik weer bij film terecht en daar ben ik nog mee bezig . Ik heb ook weleens een korte film geregisseerd.

Het leven kan je niet plannen en op de een of andere bijzondere manier ben ik Tweede Kamerlid geworden. Toen ik net aantrad, had ik al het idee om tijdens mijn Kamerlidmaatschap een film te maken over een politiek beladen onderwerp. Juist omdat ik een jong Kamerlid ben van een andere generatie wil ik nieuwe en creatieve manieren zoeken om een punt te maken of een debat op te zoeken. Film is zo een modern communicatiemiddel waar je veel mensen mee kan bereiken. Ook mensen die anders niet in aanraking komen met politiek.

Toen er allerlei ophef onstond rondom de film van Wilders kreeg ik het een beetje moeilijk. Hij houdt dit land in een wurggreep die ik niet gezond vind. Om die reden vond ik dit moment een goede timing voor de aankondiging van mijn film. Mijn film is geen anti-Wilders film. Ik hoop met een mooi scenario en een getalenteerd groepje mensen mijn kijk te geven op de multiculturele samenleving waar ik, en jullie, een product van zijn. De film zal een beetje rauw zijn en ook de donkere kanten van ons land tonen, maar uiteindelijk is er geen weg terug. We moeten het met elkaar doen. Pin me niet vast op een datum, maar ga ervan uit dat het een goed en mooi verhaal zal zijn.

Bedankt voor alle reacties. Zowel de positieve als de negatieve. Ik hoop dat ik met de inhoud van de film beide kanten dichterbij elkaar kan brengen.

P.S. Er komt maar ÉÉN film.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

Stop het pesten van professionals

Femke Halsema - 21 januari 2008, 17:10

Op de school van mijn kinderen wordt Nederlandse les gegeven aan moeders. De school wordt bevolkt door Turkse en Marokkaanse kindjes, waarvan veel moeders niet of slecht Nederlands spreken. De vrouwen zijn dikwijls ongeschoold en ze hebben weinig bewegingsvrijheid. Daarom is het belangrijk dat juist de school van hun kinderen, een plek waar ze elke dag komen, hen opvangt en de kans biedt om vooruit te komen. Ook omdat de Nederlandse les in het teken staat van de begeleiding van hun kinderen. Ze leren de nieuwsbrieven van de school lezen, hun betrokkenheid als ouder wordt vergroot en doktersbezoek wordt voorbereid.

Maar sinds zes weken zitten de moeders en de taaldocente noodgedwongen thuis. Met dank aan de nieuwe inburgeringwet en aan regelgeving van de gemeente Amsterdam moeten taallessen en inburgeringtrajecten worden aanbesteed. En de school dreigt nu te verzanden in bureaucratische belemmeringen en ingewikkelde, overbodige regels. Het circus van aanbestedingsprocedures drukt voor een gewone basisschool veel te zwaar op de schaarse mensen en middelen. Nadat de taaldocente een maand tevergeefs had geprobeerd alles rond te krijgen, heeft een welzijnsorganisatie in de buurt het overgenomen. Maar ook deze is inmiddels gestrand op de ingewikkelde regelgeving.
Zelfs als de school onverhoopt officieel aanbieder wordt van taallessen dan is nog helemaal niet gezegd dat de moeders hun oude plekje in de klas weer kunnen innemen. Want de gemeente heeft bepaald dat centraal moet worden vastgesteld welke cursist waar een plek krijgt. En dat kan betekenen dat de moeders naar andere locaties moeten (waardoor zij dreigen af te haken) en de school cursisten krijgt die er geen enkele verbondenheid mee hebben.
Aan de taaldocente ligt het niet, aan de directie van de school ook niet. Als regelzucht en bureaucratisch gedoe plaats zouden maken voor een welwillend vertrouwen in professionals, dan staan zij vandaag klaar om de moeders te helpen.

Het is maar een willekeurig voorbeeld. Maar het is geen onschuldig voorbeeld. Overal in de publieke sfeer worstelen leerkrachten, verplegenden, jeugdcoaches, reclasseringsmedewerkers of maatschappelijk werkers met onnodige, bureaucratische regels. De tijd die ze zouden willen besteden aan kinderen, ouderen, gehandicapten en zieken, gaat dikwijls verloren aan het invullen van formulieren, het verplicht opstellen van protocollen en aan het afleggen van verantwoording over de financiën en de werkwijze. Ze onderhandelen met talloze marktpartijen over bijvoorbeeld het vervoer van kinderen en zieken en ze organiseren zich een slag in de rondte om bureaucratische instanties op één lijn te krijgen. Ondertussen proberen ze niet gefrustreerd te raken en met liefde hun werk te blijven doen.

Vertrouwen in professionals!
Ben jij leraar, werk je in de jeugdzorg, in de sociale zekerheid, in een verpleeghuis of bijvoorbeeld met gehandicapte jongeren. En heb je ervaringen, zoals de leraar Nederlandse les op de school van mijn kinderen. Of ken je verhalen zoals het mijne, stuur mij dan een mail. En heb je misschien slimme, simpele voorstellen om bureaucratie en regelzucht te verminderen, schrijf deze dan ook op. Ik bundel alle verhalen en voorstellen en confronteer de regering ermee. Want professionals verdienen vertrouwen en mogen niet worden gepest!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Dierendag?

Ineke van Gent - 16 januari 2008, 17:43

Vandaag was het voor mij dierendag. Minster Verburg presenteerde in Trouw haar toekomstvisie op de veehouderij. Vol verwachting klopte mijn hart toe ik het stuk ging lezen. Het viel toch weer tegen. Op geen enkele manier weet zij hard te maken dat zij haar- op zich mooie- ambitie van een duurzame veehouderij gaat realiseren. Een trendbreuk blijft helaas uit. De boer zoekt niet alleen een vrouw maar ook een duurzame toekomst. En zoekt daarvoor steun bij een minister die komt met maatregelen om de noodzakelijke hervormingen door te voeren.

Helaas de minister geeft niet thuis. Zij vervalt in mooie beloften en gratis medeleven. Zij ontwijkt echte keuzes. Er is veel onvrede en onbehagen over de huidige dier- en milieuonvriendelijke bio-industrie. Met echte oplossingen komt zij niet. Zij plakt hier en daar een pleister terwijl een ingrijpende operatie nodig is om de sector echt weer gezond te maken. Strenge en natuurlijk rechtvaardige regels voor dierenwelzijn, mest en milieu en financiële voordelen voor biologische producten en consumenten. Dat is toch niet teveel gevraagd?

Daarmee was mijn dierendag nog niet afgelopen. Samen met Steven verbaasde ik me over wat zogenaamde dierenliefhebbers nu weer in huis hebben gehaald. Mensen in Eindhoven kochten onlangs een ‘reuzen’ Ashera kat. Deze kat is een kruising tussen de Aziatische luipaardkat en de Afrikaanse serval en zo hoog als een grote herdershond. GroenLinks maakt zich zorgen over de import van deze kat, omdat de zogenaamde Ashera kat alleen door fokken kan ontstaan en eventueel gevaarlijk is voor zijn omgeving. Aanleiding om opheldering te vragen.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Free at last

Tofik Dibi - 15 januari 2008, 10:31

Na alle toffe reacties en de medialawine na mijn arrestatie gisteren wilde ik nog even een foto met jullie delen. Zo zien jullie meteen dat politiecellen helemaal geen hotelkamers zijn zoals Geert Wilders beweert

Even serieus. Een tijdje terug ben ik opgekomen voor de vrijheid van meningsuiting van Michiel Smit. Die rare gast van NieuwRechts. Nu doe ik dat voor de Internationale Socialisten. In een land als Nederland hoort niemand bedreigd te worden om zijn mening en hoort ook niemand gearresteerd te worden om een mening. Film van Wilders? Als dat hem blijmaakt moet hij dat vooral doen, maar een satirische poster van linkse activisten is net zo rechtmatig.

Politie en justitie moeten zich even achter de oren krabben en niet meedoen met dit hele verkrampte debat rondom integratie. Juist van hen verwacht ik in dit klimaat een rechte rug en een objectieve blik.

We zijn trouwens heel goed behandeld door de politie. En zoals jullie op de foto kunnen zien was het geen traumatische ervaring. Ik ben eigenlijk wel een beetje trots. Ook iemand als ik komt onvoorwaardelijk op voor democratische waarden en daar kan geen extremist tegenop.

GroenLinks is the original Partij voor de Vrijheid

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

 -