Archief voor de maand maart, 2008

“The name is Bond…”

Femke Halsema - 31 maart 2008, 15:24

“The name is Bond… Hillary Bond!”

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

FITNA IS FLUT JA…

Tofik Dibi - 28 maart 2008, 17:25

en geen Fatwa waard .

Het was een zware bevalling, maar de film waar we al sinds november op wachten heeft eindelijk het licht gezien. De film is…tromgeroffel… Wilders’ ‘laatste waarschuwing’ aan het Westen over de dreiging van de Islam. De film zou ons eindelijk wakker schudden en voor eens en voor altijd ondubbelzinnig aantonen dat de Islam en de Koran fascistisch zijn.

Nou niet dus. De film recyclet journalistieke verslagen uit de afgelopen jaren waar we allemaal al door zijn wakker geschud. Hoe klein de groep Islamitische extremisten ook is hun dreiging is enorm en het was opnieuw pijnlijk om alles achter elkaar te zien. Ik heb dan ook meer moeite met de daders van het geweld in naam van mijn geloof dan van iemand die er een film over maakt.

Maar ik heb ook moeite met de maker. Geert Wilders winkelt selectief in de Koran rukt een paar citaten uit hun verband en schetst een causaal verband tussen geweld en de Koran. Vervolgens laat hij getallen zien van het aantal moslims in Nederland, waarmee hij suggereert dat zij in staat zijn tot dit soort gruweldaden. Opvallend genoeg laat hij dit nog een keer zien door, bewust of onbewust, rapper Salah Edin te verwarren met Mohammed Bouyeri. Geert Wilders geeft hiermee aan elke moslim als een Mohammed Bouyeri te zien. En dat is mijn grootste bezwaar tegen de film. Voor Geert Wilders is elke moslim een tikkende tijdbom.

Ik kan geen andere conclusie trekken dan dat hij hoopt met deze film een of meerdere tijdbommen tot ontploffing te brengen om zo zijn gelijk te halen. Het geeft hoop dat iedereen kalm is gebleven en ik hoop dat dat ook zo blijft.

Aankomende dinsdag zal er een debat over Fitna plaatsvinden in de Tweede Kamer en dan zal GroenLinks Wilders confronteren met een film die gefaald heeft in bewijsvoering en zijn kiezers geschoffeerd heeft als het gaat om oplossingen. Wij zullen hem oproepen ons Fitna the Sequel te besparen.

Ga naar www.groenlinks.nl voor de officiële reactie en check ook www.femkehalsema.nl voor een blog over Geert Wilders als onheilsprofeet.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Wilders de onheilsprofeet

Femke Halsema - 28 maart 2008, 13:05

Vanochtend vroeg breng ik, nog slaperig nadat ik gisteravond laat naar Tofik op TV heb gekeken, de kinderen naar school. Van het uitkomen van ‘de film‘ is helemaal niets te merken. De verzamelde Marokkaanse moeders borduren bloemetjes op papieren kaartjes en we praten wat over de traktatie die de kinderen aan het einde van de dag krijgen.

Op de terugweg naar huis schiet een Marokkaanse buurtvader mij aan. “Of dit nou alles is.” “Tja, dit is het,” zeg ik, en we lachen wat. Hij heeft gisteravond in de moskee naar de film gekeken en hij is niet erg onder de indruk. “De man is gek,” concludeert hij schouderophalend en we gaan onzesweegs.

In de reacties op de film overheerst ‘opluchting’. Natuurlijk ben ik ook opgelucht omdat in de film alleen maar oude beelden worden gerecycled en er geen Koran wordt verscheurd. We zullen wel nog moeten bezien of opluchting ook de komende dagen en weken gerechtvaardigd blijft. Overigens heeft Wilders behoorlijk geshopt op Arabische sites en TV-zenders die hij zelf wil verbieden: als advocaat van de duivel kun je zelfs stellen dat hij er nogal onhandig reclame voor maakt.

Maar ik bespeur bij mezelf ook lichte frustratie. Op TV verwoordt Mohamed Benzakour dit het beste. Net als GroenLinks in haar eerste reactie noemt hij de film een ‘anti-climax’. Hij had er meer van verwacht: “misschien dat deel 2 dit biedt maar je weet dat deel 2 altijd nog slechter is dan deel 1.” (more…)

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Emancipatie en de SP? Nee.

Femke Halsema - 27 maart 2008, 17:23

Ik ben het kind van een werkende moeder. Mijn moeder combineerde de (gedeelde) verantwoordelijkheid om mij en mijn broer goed groot te brengen met een drukke baan als wethouder. Ik heb daar altijd profijt van gehad en tot op de dag van vandaag vervult haar zelfstandigheid mij met grote trots. Vooral toen zij na een echtscheiding gemakkelijk in staat was om in haar eigen levensonderhoud te voorzien.

Ik moest hieraan denken omdat deze week een karakteristiek verschil van mening tussen GroenLinks en de SP, weer eens opleeft. Dat gaat over ouders – lees moeders - en werk. (more…)

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

BESTE GEERT

Tofik Dibi - 26 maart 2008, 14:53

Vandaag heb ik een open brief gericht aan Geert Wilders in de Volkskrant. De brief is inmiddels ook al persoonlijk bij hem afgeleverd. Ben benieuwd naar en in afwachting van zijn reactie. Hieronder de brief:

Ik weet niet of jij er weleens last van hebt, maar ik voel me soms onbegrepen. Toen ik klein was had ik dat geregeld. En dan richtte ik me tot iemand of iets daarboven. Ik putte daar troost uit. Er werd naar me geluisterd en geen oordeel geveld. Ik werd ouder en die persoonlijke gesprekken met God, in mijn geval Allah, bleven mij kracht geven in goede en vooral slechte tijden.

Maar toen gebeurde er iets waardoor alles in letterlijk één klap veranderde. Extremisten pleegden een gruwelijke aanslag in naam van de Islam. Op 11 september 2001 zijn niet alleen vliegtuigen gekaapt, maar is ook mijn geloof gekaapt. Mijn persoonlijke relatie met de Islam devalueerde van de ene op de andere dag tot een veel bekeken youtube-filmpje. En mijn persoonlijke leven werd een doelwit van 1001 vragen. Vragen die mij daarvoor nooit waren gesteld.

‘Wat vind jij eigenlijk van Osama Bin Laden?’ ‘Klopt het dat jullie vrouwen geen hand mogen geven.’ ‘Als je een zusje had zou ze dan uit mogen gaan of met een Hollandse jongen mogen thuiskomen?’ ‘Zeg eens eerlijk, er is toch echt iets mis met de Islam?’

Zal ik eens eerlijk antwoord geven op die laatste vraag? Ja, er is iets mis met de opvatting over vrouwenrechten, homorechten, vrijheid van meningsuiting en politiek geweld bij sommige Islamitische stromingen. In de journalistieke verslagen van een ineenstortende WTC, de steniging van vrouwen en ophanging van homoseksuelen is dat schokkender getoond dan jij met je film ooit kan nabootsen. Maar er is net zo goed iets mis met de discussie over de Islam. Er is geen sprake van een botsing van beschavingen. De radicale Islam is de vijand van alle beschavingen en van alle redelijk denkende mensen (gelovig en ongelovig). Het islamdebat is een debat tussen doven. Jij houdt een monoloog. Tegenstanders houden een monoloog. En morgen, als er weer iemand een scheet laat, beginnen we helemaal opnieuw. Het debat kent geen nieuwsgierigheid, geen vooruitgang en dus ook geen enkele toenadering.

Ik begrijp dat je het gevoel vertolkt van sommige Nederlanders die hun oude leefomgeving niet meer herkennen. Nederlanders die moskeeën zien verrijzen en islamitische scholen zien in de wijk. Ze zien aanslagen in New York, London, Madrid en herinneren zich de slachting van Theo van. Ze zijn bang en onzeker. Jij wil hen een stem geven. Maar Nederland bestaat uit meer mensen dan jouw electoraat.

Laat ik je een geheim vertellen. Ik ben een overtuigd moslim en de koran die naast mijn bed ligt is veel dikker dan de Donald Duck. Nu zal het je verbazen, maar ondanks dat ik er regelmatig in lees ben ik niet uit op de invoering van de sharia, de jihad, de apartheid van vrouwen en het onderdrukken en vermoorden van niet-moslims. Eerlijk gezegd fantaseer ik zelfs in mijn wildste dromen niet over Islamitische werelddominantie.

Nee, ik hou van Nederland, als Nederlandse moslim en als seculier politicus. Daarom richt ik deze brief tot jou. Ik vind het verschrikkelijk dat je wordt bedreigd en moet worden beveiligd. Ik denk daar vaak over na en ik verdedig altijd jouw vrijheid, ook in multiculti-zaaltjes waar dat me niet in dank wordt afgenomen. Ik zou niet willen leven in een land waar films of andere kunstuitingen worden verboden. Maar juist omdat ik zoveel van Nederland hou, spreek ik mij altijd uit tegen jouw radicale ideeën. Nederland is geen wit land meer, hoe pijnlijk dat misschien ook is. Het zal ook nooit meer een wit land worden. Ik ben geboren in Vlissingen en ik ben even Nederlands als jij. Ik ben ook moslim uit vrije overtuiging. En de Koran (de dikke versie) zal op mijn nachtkastje blijven liggen zolang ik daaraan behoefte heb. Je zal het met mij moeten doen. Er is geen andere weg dan met mij en ‘mijn soort’ samen te leven.

Ik begrijp dat de komst en de permanente vestiging van de Islam in Nederland door velen als een gedwongen huwelijk wordt ervaren. Bij huwelijken kun je – goedschiks of kwaadschiks – scheiden. Maar zodra er kinderen zijn, is de band onherroepelijk en een goede verstandhouding noodzakelijk. Ik ben één van die kinderen en ik wil je sterkte wensen in de komende dagen, want het zal vast niet makkelijk zijn. Maar ik wil je ook een vraag stellen.

Wil je publiekelijk met mij in debat gaan?. En dan bedoel ik geen debat tussen doven of gebaseerd op one-liners maar een serieus, kritisch gesprek tussen twee mensen die bereid zijn om goed beargumenteerde oplossingen te formuleren tegen Islamitisch terrorisme. Voor mij is de radicale Islam namelijk een minstens even grote bedreiging als voor jou. Als vrije moslim heb ik bondgenoten nodig, geen vijanden.

Wanneer schikt het je?

Hartelijke groet,

Tofik Dibi

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Beste Geert

Tofik Dibi - 26 maart 2008, 13:54

Vandaag heb ik een open brief gericht aan Geert Wilders in de Volkskrant. De brief is inmiddels ook al persoonlijk bij hem afgeleverd. Ben benieuwd naar en in afwachting van zijn reactie. Hieronder de brief:

Ik weet niet of jij er weleens last van hebt, maar ik voel me soms onbegrepen. Toen ik klein was had ik dat geregeld. En dan richtte ik me tot iemand of iets daarboven. Ik putte daar troost uit. Er werd naar me geluisterd en geen oordeel geveld. Ik werd ouder en die persoonlijke gesprekken met God, in mijn geval Allah, bleven mij kracht geven in goede en vooral slechte tijden.

Maar toen gebeurde er iets waardoor alles in letterlijk één klap veranderde. Extremisten pleegden een gruwelijke aanslag in naam van de Islam. Op 11 september 2001 zijn niet alleen vliegtuigen gekaapt, maar is ook mijn geloof gekaapt. Mijn persoonlijke relatie met de Islam devalueerde van de ene op de andere dag tot een veel bekeken youtube-filmpje. En mijn persoonlijke leven werd een doelwit van 1001 vragen. Vragen die mij daarvoor nooit waren gesteld.
‘Wat vind jij eigenlijk van Osama Bin Laden?’ ‘Klopt het dat jullie vrouwen geen hand mogen geven.’ ‘Als je een zusje had zou ze dan uit mogen gaan of met een Hollandse jongen mogen thuiskomen?’ ‘Zeg eens eerlijk, er is toch echt iets mis met de Islam?’

Zal ik eens eerlijk antwoord geven op die laatste vraag? Ja, er is iets mis met de opvatting over vrouwenrechten, homorechten, vrijheid van meningsuiting en politiek geweld bij sommige Islamitische stromingen. In de journalistieke verslagen van een ineenstortende WTC, de steniging van vrouwen en ophanging van homoseksuelen is dat schokkender getoond dan jij met je film ooit kan nabootsen. Maar er is net zo goed iets mis met de discussie over de Islam. Er is geen sprake van een botsing van beschavingen. De radicale Islam is de vijand van alle beschavingen en van alle redelijk denkende mensen (gelovig en ongelovig). Het islamdebat is een debat tussen doven. Jij houdt een monoloog. Tegenstanders houden een monoloog. En morgen, als er weer iemand een scheet laat, beginnen we helemaal opnieuw. Het debat kent geen nieuwsgierigheid, geen vooruitgang en dus ook geen enkele toenadering.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

Compliment voor: Guy Verhofstadt

Femke Halsema - 25 maart 2008, 16:53

Oppositie voeren betekent controleren, corrigeren en kritisch zijn op de regering. Maar ook: een compliment geven als dat verdiend is. Daarom geeft de GroenLinks-fractie eenstemmig, na beraad, elke week een compliment aan een van de leden van het kabinet.

De fractie stapt deze week noodgedwongen over de grens. Want terwijl bij de Nederlandse regering alleen angstige, afwachtende stilte heerst en elk maatschappelijk debat wordt gesmoord in ondoorgrondelijk jargon en in clichés, weet de Belgische (inmiddels ex-)premier Verhofstadt, zoals het een staatsman betaamt, uitdrukking te geven aan een groot Belgisch verlies. Hij eert Hugo Claus als de meester van de Nederlandstalige letteren en toont respect voor zijn zelfgekozen dood:

“Het stemt me droef afscheid te moeten nemen van de meester. Want in ieder van zijn geschriften en gedichten was hij een (emotioneel) lichtbaken in onze duistere wereld. Maar anderzijds heb ik er ook vrede mee dat hij er zo over heeft beslist. Want hij is als een grote gloeiende ster van ons heen gegaan, precies op tijd, precies vooraleer hij tot een plomp zwart gat zou zijn ineengeklapt. Het ga je goed in de nieuwe wereld, ‘in de schoot van de lieve dood’.”

Het zou een aansporing moeten zijn voor de Nederlandse regering om de veilige haven eens te verlaten van platitudes, door opiniepeilers gedicteerde gemiddelde meningen en bestuurskundige formules, en voor de vloot uit te varen. Het compliment van de week gaat naar Guy Verhofstadt om hoe hij de schrijver eert, ook in zijn bewuste beslissing om waardig te sterven.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Wie zegt dat vrouwen niet leuk zijn?

Femke Halsema - 21 maart 2008, 10:02

Het was een week met loodzware onderwerpen: 5 jaar oorlog in Irak, euthanasie, godslastering en het geweld in Tibet.

Daar bovenop ben ik begonnen aan het prachtige maar somber stemmende boek van Selma Leydesdorff over de vrouwen van Srebrenica. Gisteravond, op weg naar de trein, trakteerde ik mezelf dan ook maar eens op een Whopper met kaas (foei, foei: ik weet het, de Burger King is verboden terrein en - nog erger - je wordt er dik van) en de nieuwste Vanity Fair. Daarin een groot artikel over vrouwelijke comediennes met de aansprekende titel ‘Who says women aren’t funny’.

En ja, het is hoog tijd voor de bevrijdende lach. Daarom hieronder als kadootje aan alle hyve- en blogvrienden (en een beetje aan mezelf), drie hilarische filmpjes van één van de vrouwen uit Vanity Fair: de geweldige Sarah Silverman (en haar vriendje Jimmy Kimmel)!

Ik verheug me op een paar politiek- en blogvrije èn kinderrijke paasdagen en wens jullie allemaal veel eieren toe!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

GOKKEN IN MAROKKO

Tofik Dibi - 20 maart 2008, 20:50

Afgelopen zomer was ik voor het eerst in bijna 10 jaar weer in Marokko.. Ik heb veel familie daar. Veel neefjes en nichtjes, ooms en tantes. En nog één oma. Mijn oma woont in een dorp waar de tijd is blijven stilstaan, maar ook al ben ik gewend aan allerlei luxe ik voelde me er meteen goed. Ik voelde me ook heel bekeken. Inmiddels weet iedereen daar dat ik Kamerlid ben in Nederland. In Marokko heeft dat beroep een status van hier tot en met Tokyo. Ik werd op handen gedragen. Ik kwam niks tekort. Iedereen wilde met me praten. Eten en drinken voor me halen. M’n tassen dragen. Maar meer dan dat wilde iedereen weten hoe geweldig het is in Europa. Om eerlijk te zijn ging elk gesprek dat ik met jongeren had over Europa. Europa is een utopie. Een uitweg uit de shit.

Meisjes leiden hun leven in afwachting van een man die met ze trouwt en ze een doel geeft in het leven. Bij voorkeur een man uit Europa. De huwelijksaanzoeken vlogen me om de oren en vele harten van vele neefjes zijn gebroken, omdat hun liefjes toch maar voor die jongen uit Italië, Frankrijk of Nederland hebben gekozen. En jongens leiden hun leven in de hoop dat ze de overstap naar een land kunnen maken waar ze genoeg kunnen verdienen om voor hun familie te zorgen. Waar hun universitaire diploma ze ook toegang geeft tot een baan in plaats van dat ze geld moeten betalen om überhaupt in aanmerking te komen voor die baan vanwege de alom aanwezige corruptie.

Straatarm zijn deze jongens en meisjes, maar ze zijn ook creatief. In Marokko wordt er nogal wat op los geërfd. De oudere generatie, hun vaders en moeders, heeft vaak van hun ouders land, vee en sieraden geërfd. Dat weten hun kinderen maar al te goed en er gaat geen dag voorbij of ze herinneren hun ouders aan het erfgoed. Herinneren is zachtjes uitgedrukt. Ze terroriseren hun ouders om het land te verkopen en dat geld te steken in een uitweg. Een uitweg betekent een mensensmokkelaar die ze op welke manier dan ook Europa binnenkrijgt.

Een buurmeisje van mijn oma is er zo één. Afgelopen zomer, toen alle Marokkanen vanuit alle uithoeken in de wereld hun families kwamen bezoeken in dikke auto’s en met vette cadeaus, pikte zij het niet meer. Ze smeekte haar ouders om het vee en het land te verkopen. Ze beloofde ze dat alles goed zou komen en dat ze net als de toeristen haar ouders en broertjes eindelijk zou kunnen geven wat zij verdienden. Een beter huis, altijd eten en drinken, altijd kleding. Een goed leven.

Voor ik weer naar Nederland vertrok gingen haar ouders overstag en verkochten hun hele hebben en houden. Ik ben onlangs weer op bezoek geweest in Marokko. Het meisje heeft inderdaad een mensensmokkelaar gevonden die haar en anderen op een krakkemikkig bootje Spanje heeft geprobeerd binnen te loodsen. Midden in de zee ging er iets mis. Het meisje is verdronken. En haar familie lijdt niet alleen verlies, maar is dieper in de shit dan ze al waren.

Dit verhaal staat niet op zichzelf. Vanuit verschillende werelddelen zijn jongeren wanhopig bezig om Europa in te komen. Jongeren die gokken met hun leven, omdat ze hier kansen krijgen die ze thuis niet krijgen. Omdat het onderwijs in die landen onder de maat is (1) en geld pas echt deuren opent. En dan vind ik het persoonlijk wel pijnlijk dat een Marokkaanse minister bezig is om grip te krijgen op de Marokkaanse jongeren buiten Marokko (2). Volgens mij moet hij vooral grip krijgen op de jeugd in eigen land. En wij moeten ons inzetten om het onderwijs in andere landen te verbeteren. Alleen op die manier kunnen we de jongeren beschermen, de migratiestromen verminderen en internationaal solidair zijn.

Ik zal samen met partijgenote Mariko Peters de minister van Onderwijs, de minister van Integratie en de minister van Ontwikkelingssamenwerking schriftelijke vragen stellen en oproepen actie te ondernemen, omdat Nederland voor mij altijd een klein landje zal zijn met grote ambities. Hieronder een aantal vragen en ik zal ook later op de antwoorden terugkomen:

Bent u bereid in uw reguliere contacten met deze landen het probleem aan te kaarten – welke nu wordt verzwegen – dat grote groepen jongeren hun leven in de handen van onbetrouwbare mensensmokkelaars leggen omdat zij geen toekomst zien in hun eigen land? Zo nee, waarom niet?

Bent u bereid om een gezamenlijk actieplan te ontwikkelen en uit te voeren waarbij Nederland haar kennis op het gebied van onderwijs uitwisselt met landen in het Midden-Oosten en Noord-Afrika waar de kwaliteit van het onderwijs zeer laag is? Zo ja, wanneer kunnen we dit plan verwachten? Zo nee, waarom niet?

1 http://www.volkskrant.nl/buitenland/article502488.ece/Onderwijs_Arabische_wereld_onder_de_maat

2

http://www.wereldomroep.nl/actua/nl/nederlandsepolitiek/080215-marokko

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Onomkeerbaar verlies van persoonlijke waardigheid

Femke Halsema - 19 maart 2008, 13:03

Vanmiddag wordt in de Tweede Kamer gedebatteerd over euthanasie en hulp bij zelfdoding. In voorbereiding op het debat heb ik het voorstel gedaan om te onderzoeken of oude mensen die ‘klaar met leven’ zijn, in aanmerking zouden kunnen komen voor hulp bij zelfdoding. De Volkskrant bericht vanochtend over mijn voorstel en volledige informatie vind je ook op de GroenLinks-site.

Ik ben mee heel bewust van de gevoeligheden en daarom vraag ik ook slechts om een onderzoek. Tegelijkertijd  vind ik dat regering en Kamer de ogen niet kunnen sluiten voor de aanwezige behoefte in de samenleving. (more…)

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

« Oudere blogposts -