Archief voor de maand juni, 2008

Inburgeren in het buitenland, naar Nederlands recept

Tineke Strik - 27 juni 2008, 17:45

Inburgeren in het buitenland, kan dat taalkundig gesproken wel? Ik weet niet of een taalpurist zich daarover ooit heeft uitgesproken. Maar of het moreel en juridisch wel kan, daar is in ieder geval echt te weinig over nagedacht.
Wat is inburgeren in het buitenland eigenlijk? Sinds twee jaar moet een migrant van buiten de Europese Unie die zich in Nederland bij zijn gezin wil vestigen, eerst in eigen land slagen voor zijn integratie in Nederland. Kan dat? Jawel, het gaat zo. Het gezinslid uit, noem ’s wat, Georgie gaat naar de Nederlandse ambassade in Tblisi. Daar gaat hij in een computer Nederlandse zinnen inspreken en vragen in het Nederlands beantwoorden over ons unieke landje. Als de computer vindt dat hij geslaagd is, is hij “ingeburgerd in Nederland” en krijgt hij, als hij aan alle andere voorwaarden voldoet, een visum voor Nederland. Nederlands leren met behulp van een dvd in een omgeving waar niemand het spreekt, ga er maar eens aanstaan. (Fijn trouwens voor Sandra Roelofs dat zij zonder een woord Georgisch haar schatje Sakaasvili in de armen kon sluiten.) Gevolg is dat de gezinshereniging lang op zich laat wachten en ouderen, analfabeten of laag opgeleiden misschien de drempel helemaal niet kunnen nemen. Het blijkt ook wel: sinds de invoering van de Wet Inburgering Buitenland is het aantal aanvragen met meer dan de helft gedaald. Alleen hoger opgeleiden komen nu nog binnen. Wat er met de rest gebeurt, lijkt de regering niet te boeien. Of toch? De Wet blijkt een vondst: wat met embryoselectie niet mag, mag gerust met buitenlandse partners: alleen als ze rijk, mooi en slim zijn. 
De Nederlandse vondst is inmiddels enthousiast binnengehaald door de buurlanden, en daarom heb ik deze eis woensdag in het parlement van de Raad van Europa aan de orde gesteld. Mijn amendement met de strekking dat integratievoorwaarden geen obstakel mogen vormen voor het recht op gezinsleven, haalde het praktisch unaniem.

De wet inburgering buitenland discrimineert niet alleen naar sociale afkomst maar ook naar nationaliteit. Burgers van Nieuw-Zeeland, Japan of Zuid-Korea hoeven niet, maar van China, Peru of Georgië moeten wel slagen. Human Rights Watch heeft een tijdje geleden Nederland aan de schandpaal genageld voor deze discriminatie en onredelijke barriere voor het gezinsleven. Ook de Gezinsherenigingsrichtlijn waar Nederland enkele jaren gelden mee heeft ingestemd, staat dit beleid niet toe. Je mag het volgen van een cursus opleggen voor de toelating, maar niet een bepaald kennisniveau eisen. Bovendien moet een lidstaat bij een verzoek tot gezinshereniging alle individuele omstandigheden en belangen meewegen in het besluit. Dat verzuimt Nederland consequent: de computer bepaalt zelfstandig of het gezinslid mag komen.

Op een Europees seminar voor experts in taalonderwijs aan migranten, kreeg mijn kritiek veel bijval. Er was ook veel bezorgdheid, want in veel meer landen zijn nu plannen om dit creatieve idee uit Nederland over te nemen. Deskundigen weten het: hoe meer toegang tot de samenleving (werk, studie, gezinshereniging, stemmen), hoe sneller de integratie verloopt. Maar populistisch beleid hanteert de omgekeerde volgorde: eerst moet de migrant bewijzen dat hij volledig is geïntegreerd, dan pas krijgt hij de rechten.

Ik zal Albayrak confronteren met de uitspraak van de Raad van Europa. Je weet maar nooit. In de campagnetijd had zij bij Premtime gezegd dat de inburgeringseis alleen als ondersteuning diende. Als het een barriere zou blijken te zijn, zou ze de eis willen intrekken. Vandaag schrijft ze in een brief over een “modern migratiebeleid” dat ze de Wib intact laat. Als politici, mensenrechtenorganisaties en deskundigen tegen een muur blijven praten, wat helpt dan nog wel? Natuurlijk, procederen! Dus organisaties en advocaten, zoek een buitenlandse partner (van een klant dus) en ga naar de rechter. Tegen de tijd dat die een uitspraak wil doen, is het Verdrag van Lissabon wel in werking getreden en kan de rechter de zaak voorleggen bij het Hof van Justitie. Alleen een Europese rechter kan een halt toeroepen aan de verbreiding van deze onsmakelijke Verdonkerfenis.
  

[Gepost in Uit de Eerste Kamer] [Permalink]

Kan het kabinet wel rekenen?

Femke Halsema - 24 juni 2008, 17:11

Rekensommen van het kabinet over de kinderopvang: het wil maar niet lukken .

Afgelopen vrijdag heeft het kabinet dan eindelijk besloten hoe er bezuinigd wordt op de kinderopvang. En, zo bezweren alle PvdA-ers in en buiten het kabinet ons in koor, lage en middeninkomens gaan echt niet zoveel meer betalen. De kinderopvang blijft toegankelijk en betaalbaar.

Tja, het is maar wat je betaalbaar noemt. Het kabinet rekent ons voor dat modale inkomens 15 euro per maand extra kwijt zijn. Maar wat het kabinet vergeet te vemelden is dat de prijzen in de kinderopvang dan niet mogen stijgen. De kosten voor ondernemers stijgen naar schatting met 4% en, zoals meestal bij marktpartijen, stijgen de prijzen voor ouders dan ook met 4% . Dit gebeurde ook de afgelopen jaren.

Dan blijkt het een ‘tikkie’ anders te liggen. Rijke gezinnen gaan de helft meer betalen maar gezinnen die een minimuminkomen hebben zijn drie keer zoveel kwijt. Hoezo, ‘we ontzien de lage inkomens’? Relatief gaan zij er veel meer op achteruit dan de hoge inkomens! Wil je precies weten hoe dat kan, klik dan hier voor de berekeningen van een onafhankelijk bureau!

Voor de duidelijkheid: een gezin op het minimum betaalt nu zo’n 440 euro per jaar en zal dan uitkomen op meer dan 1300. Gezinnen met een modaal inkomen gaan meer dan het dubbele betalen, namelijk bijna 1000 euro extra ( in totaal meer dan 1800 euro per jaar).

Een jaar geleden schreeuwde de toenmalige fractievoorzitter van de PvdA, Jacques Tichelaar, moord en brand omdat de middeninkomens er 4 euro per maand op achteruit dreigden te gaan. Dit mocht ‘het cement van de samenleving’ niet worden aangedaan. Met een wisseling van de wacht laat de PvdA er toch niet de rot inkruipen?

Nog meer pech heb je als je gebruik maakt van informele gastouderopvang, zoals bijvoorbeeld ouders doen die nachtdiensten draaien of ergens buiten wonen waar geen creches zijn. Dan ga je per kind 2300 euro per jaar meer betalen. Je zal maar verpleegster zijn en toch al met moeite de eindjes aan elkaar knopen. Er zit bovendien een groot tekort aan personeel in de zorg aan te komen: reden voor de Raad voor de Gezondheidszorg om te pleiten voor gratis kinderopvang in de zorg. Het kabinet doet nu het tegenovergestelde. Niet alleen wordt de uurprijs van gastouderopvang verlaagd tot 2,50 (terwijl dat nu 6,10 is); je moet het ook niet in je hoofd halen om meer dan 12 uur te willen werken. Van de minister van Economische Zaken, Maria van der Hoeven, moeten we allemaal 40 uur gaan werken, maar je gastouderopvang houdt na 12 uur op.

Je raakt als ouder/moeder overspannen van de tegengestelde opdrachten van dit kabinet. Want je moet veel en vroeg baren, lang en vooral zelf voeden, je moet veel en hard werken én je moet veel en vooral zelf zorgen.  Wie hier nog iets van snapt, mag het zeggen!

‘Relax’, zeg ik tegen dit kabinet. Zorg voor goed betaalde deeltijdbanen voor papa en mama, met verlof voor papa (Ineke van Gent en ik verdedigen deze week ons wetsvoorstel vaderverlof vanuit vak K) en langer zwangerschaps- en bevallingsverlof voor mama. Maar vooral met goedkope en goede kinderopvang, zoals is beloofd!

Zolang de belofte niet wordt nagekomen: teken hier !!!!! En roep al je vrienden en vriendinnen, je gastouders, je crechehouders, opvangmedewerkers, buren, opa’s en oma’s op om hetzelfde te doen!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Ondertussen, elders

Femke Halsema - 20 juni 2008, 11:20

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Saluut Jan!

Femke Halsema - 17 juni 2008, 13:08

In mijn politieke leven waren er altijd twee zekerheden:

1. Het CDA regeert;
2. Jan Marijnissen leidt de SP en dat zal hij blijven doen. Hoe lang ik zelf ook nog GroenLinks mag leiden, Jan overtreft mij met gemak.

En wat gebeurt er nou? Jan houdt er mee op, en verdorie, ook nog om gezondheidsredenen.

Toen ik net fractievoorzitter werd, imponeerde zijn aanwezigheid in de plenaire zaal mij enorm, en stemde mij soms ook een tikje afgunstig. In de loop van de jaren is langzaam maar zeker gelijkwaardigheid daarvoor in de plaats gekomen, wat niet weg neemt dat ik Jan altijd ben blijven beschouwen als een politiek instituut. Dat langzame drafje van achteruit de zaal, onderwijl zijn jasje dichtknopend, dat wijde armgebaar aan de interruptiemicrofoon waardoor je wist dat hij begon aan een ontspannen én uitgebreide uiteenzetting over de verworvenheden van de naoorlogse verzorgingsstaat. En vooral, hoe die te grabbel worden gegooid.

Jan wordt backbencher en hij gaat schrijven. Daar zullen we vast nog veel over horen maar laat één ding duidelijk zijn:

Het is een groot gemis voor linkse politiek!

En vooral, het is een groot gemis voor mensen aan de onderkant, voor mensen op het minimum, mensen die verdrukt dreigen te raken, mensen die vinden dat ze te weinig stem hebben in de politiek!

Jan en ik hebben de afgelopen jaren ook wel onze onenigheden gehad maar dat neemt niet weg dat ik zijn diepe bewogenheid, zijn oorspronkelijke linkse en solidaire geluid, zijn onvermoeibare en hartstochtelijke inzet voor sociale rechtvaardigheid diep en diep respecteer.

Het is gewoon verdomde jammer!

Jan, saluut!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Oranje, Oranje! En ballen ..

Femke Halsema - 14 juni 2008, 13:20

Op het gevaar af vanavond in een steegje bont en blauw te worden geslagen: voetbal is niet mijn ding!

Als heel Nederland zich in oranje hult, medewerkers vroeg naar huis gaan om op tijd, grootschalig bier en chips in te slaan, en zich verkneukelen over de poule, werk ik vrijwillig een paar uurtjes door. (Zijn er eigenlijk nog vrouwen in Nederland die niet hun haren oranje verven en zich in XL-brulshirt hijsen?)

Voetbalavonden breng ik noodgedwongen in eenzaamheid door met de zoveelste herhaling van Sex and the City of een tearjerker als The Horsewhisperer. Meestal zap ik dan plichtmatig tijdens de reclamebreaks naar het voetbalnet, zodat ik de dag erna bij het koffieautomaat-gesprek mijn ergste voetbal-analfabetisme kan verbergen.

Overkwam het mij toch gisteravond dat ik vergat terug te zappen en bleef hangen bij de wedstrijd, vanaf het eerste doelpunt tot en met het nabeschouwende geleuter: olé,olé, olé!

P.S. Nu ik zelfs dreig te bezwijken, is het prettig om te ontdekken dat er in Den Haag iemand vrouwmoedig stand houdt tegen alle oranje-gekte! 

P.S. 2 Lees ik net dat Mariette Hamer GroenLinks (en SP) oproept om ‘ballen‘ te tonen en langdurige werklozen aan het werk te helpen. Nou is dat lef voor iemand die als belangrijkste wapenfeit heeft de aanstelling van een politieke commissie (Bakker), waardoor alle mogelijke maatregelen met een jaar vertraagd zijn. Maar bovendien: wat is dat voor verschrikkelijk taalgebruik? Een vrouw roept andere vrouwen op om hun ‘ballen te tonen’? Misschien heeft zij ze, maar ik zou niet weten waar ik ze vandaan moet halen.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Compliment van de week: Wouter Bos

Femke Halsema - 10 juni 2008, 16:39

Oppositie voeren betekent controleren, corrigeren en kritisch zijn op de regering. Maar ook: een compliment geven als dat verdiend is. Daarom geeft de GroenLinks-fractie eenstemmig, na beraad, elke week een compliment aan een van de leden van het kabinet.

Wouter Bos heeft het niet makkelijk. Dat is een ding dat zeker is. De fractie van GroenLinks schiet hem deze week - unaniem - te hulp. Want Wouter doet ook ècht wel dingen goed. Wij nemen er twee van de afgelopen week. Dwars tegen de populisten en Sarkozy in, verzet onze minister van Financiën zich tegen het verlagen van de accijnzen op benzine. Nee, hij vindt zelfs dat we diep moeten nadenken over onze olie-verslaving. Nou, dat zijn wij bij GroenLinks heel erg met hem eens.

Daar komt nog eens bij dat hij in het debat over embryo-selectie tot nu toe een kaarsrechte rug heeft. En daarbij tekende hij voor de mooiste volzin: ‘De ChristenUnie heeft geen monopolie op principe en geweten’. Dat hadden wij eigenlijk zelf wel gezegd willen hebben. Twee keer zo’n ferme opstelling in één week (er zijn slechtere weken) verdient een groot compliment: dat krijgt hij dan ook ruimhartig van GroenLinks (en dan doen wij er niet flauw over dat er telkens tegen GroenLinks gekat wordt).

De PvdA congresseert dit weekend en de trouwe SP-er PvdA’er Arie van der Zwan zei dat Wouter Bos nu echt met een wervende toespraak moest komen. Misschien is een compliment van GroenLinks niet het beste verweer tegen de èchte, gelegenheids- en beroepscritici, maar het is allicht een steuntje in de rug. En wij van GroenLinks zien graag dat de PvdA haar krachten weer verzameld. Dus Wouter: zet ‘m op! Doe wat Obama, een tikkie Den Uyl en meng dat met Wouter Bos in zijn betere dagen, zodat de cynici het nakijken hebben.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

MARCOUCH

Tofik Dibi - 8 juni 2008, 16:13

´Er moet licht komen, en er was licht.´ Een willekeurige schooldag op mijn katholieke basisschool in Vlissingen kon worden geopend met dit citaat uit de Bijbel. Net zo groots als de meester sprak over de ´oorsprong van de wereld´, zo stil was hij over de Big Bang.

Op mijn openbare zwarte school in Amsterdam was vooral de evolutietheorie aanwezig maar werd wel over het scheppingsverhaal gediscussieerd. De discussies waren verhit, maar de ruimte die de school bood voor zowel religie als religiekritiek leerde mij kritisch nadenken.

Mijn klomp brak toen ik de opvattingen hoorde van mijn stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch.

´Islamitische scholen zijn eigenlijk ontstaan uit nood, omdat op openbare scholen geen ruimte was voor religie en moslims zich constant moeten verantwoorden.´ Hij vindt dat ook openbare scholen godsdienst moeten gaan onderwijzen.

Islamitisch onderwijs is ontstaan omdat ouders behoefte hebben om hun kinderen te onderwijzen in religieuze normen en waarden. Die behoefte leeft sinds de komst van de gastarbeiders bij een beperkt deel van de Islamitische ouders in Nederland en daar is niets mis mee. Ook niet met godsdienstonderwijs in de moskee. Maar verreweg de meeste islamitische ouders sturen hun kinderen bewust naar een openbare school en niet naar het islamitisch onderwijs. En dat doen zij omdat zij helemaal geen behoefte hebben aan religieus geinspireerd onderwijs.

'Het moet niet gekker worden', zou iemand anders zeggen. Stel, je bent moslim maar je beschouwt het als een prive-zaak. Je stuurt je kinderen bewust naar een openbare school (en niet naar een Islamitische) omdat je dat voor hun ontwikkeling beter vindt. Plotseling word je van achteren ingehaald door Imam Marcouch, die vindt dat jouw kinderen ook doordeweeks zijn religieuze normen bijgebracht moeten worden. Waar moet je dan naar toe?

Of stel, je bent één van die weinige autochtone ouders die hun kinderen bewust op een zwarte openbare school plaatsen omdat je het belangrijk vindt dat de klassen gemengder raken. Dan komt je stadsdeelvoorzitter melden dat er voortaan ook in de Islam wordt onderwezen. Goede kans dat je dan je biezen pakt.

Het voorstel van Marcouch werkt segregatie in de hand. Op openbare scholen in Wassenaar waar de eerste moslim zich nog moet melden, zal Islamitisch onderwijs niet snel worden gegeven. Dat zal veel eerder gebeuren op de zwarte scholen in wijken als Slotervaart. Dat enkele autochtone gezin dat hielp de segregatie te doorbreken, fietst dan direct – met kinderen en al – een half uurtje om.

Bovendien, openbaar is openbaar onderwijs en het scheppingsverhaal is daar niet de oorsprong van de wereld.

Dat wil niet zeggen dat er geen ruimte is voor debat over religie op openbare scholen. Marcouch doet onrecht aan wat er nu gebeurt in het openbaar onderwijs. Zelfs al hebben scholen er geen zin in, de discussie over de plek van de Islam in Nederland wordt volop gevoerd in de lerarenkamer, in het klaslokaal, op het schoolplein en op MSN. Eerder wordt er in Nederland al teveel over de Islam gepraat dan te weinig.

Op 1 punt heeft Marcouch namelijk wel gelijk: moslims moeten zich constant verantwoorden. Vooral omdat ze de scheiding tussen kerk en staat, tussen openbaar en prive niet zouden snappen. Bovendien krijgen Islamitisch-Nederlandse jongens aan de lopende band te horen dat zij ´seksueel contactgestoord´, ´tuig´ en ´geradicaliseerd´ zijn. Of dat zij – en hier is weer Ahmed Marcouch aan het woord – 'moeten leren kiezen voor een baard óf een baan'.

Aan de vooroordelen die er over moslims bestaan heeft Marcouch er nu weer 1 toegevoegd. Alle moslims willen moslimonderwijs en het onderscheid tussen openbaar en bijzonder zegt ons niks.

Nu geliefde stadsdeelvoorzitter, ik hoor daar niet bij. Als de tijd ooit komt dat ik kinderen heb en jij je zin hebt gekregen in onze wijk Slotervaart, dan fiets ik mijn kinderen een half uurtje om naar Amsterdam-Zuid. Daar krijgen ze tussen alle soorten kindjes dan ook fijn les in de Big Bang. Niet wereldvreemd, maar wereldwijs. Over de Islam vertel ik ze wel uitgebreid thuis.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Rita en de embryo’s

Femke Halsema - 7 juni 2008, 12:10

Woensdagavond om kwart voor 11 werd ik gebeld door een redacteur van Knevel en Van der Brink. Rita Verdonk kwam met ‘nieuws’ - welk nieuws, dat wilde de redacteur niet zeggen - en het zou fijn zijn als ik er in de uitzending telefonisch op wilde reageren. Nu voel ik er weinig voor om een side-kick te zijn in de grote Rita-show, dus ik meldde dat ik mijn tijd beter kon gebruiken door te slapen en het de volgende ochtend in de krant te lezen. Natuurlijk heb ik uiteindelijk wel gekeken en ja hoor, het was weer bal. Rita zou geen beveiliging meer krijgen. De onderbuik van Nederland - in de persoon van Prem Radakishun en Frits Barend - reageerde ogenblikkelijk verontwaardigd dat het een schande was dat Rita in de kou werd gezet en niet meer vrijelijk kon bewegen.

En natuurlijk volgde er op donderdagavond een spoeddebat, onder aanvoering van PVV en VVD, waaraan zelfs(!) Rita deel nam. De soep bleek niet zo heet te worden gegeten. Verdonk krijgt gewoon de beveiliging die zij nodig heeft, maar uit expert-analyses blijkt dat de dreiging is afgenomen, waardoor gepantserde auto’s met chauffeur niet meer nodig zijn. Nu vind ik wel dat Rita Verdonk recht heeft op inlevingsvermogen aangezien drie jaar beveiliging afschuwelijk is en de bedreigingen en intimidatie waarop zij is getrakteerd ‘een mens naar de strot grijpen’ (zo zei ik het in het debat). Ooit kreeg ik drie weken beveiliging op het hoogste niveau (het bleek gelukkig een broodje aap) en dat leidde tot een acute depressie, vooral dankzij de zijdelingse opmerking van een beveiligingsexpert dat het beter was als ik wat afstand hield van mijn kinderen.

Mijn inlevingsvermogen droogde wel acuut op toen La Verdonk midden in het debat de zaal verliet. Ineke van Gent rende haar achterna om te kijken of de emoties haar teveel werden en kwam stomend van woede terug: ‘ze zit in de schmink!’. Democratie verliest blijkbaar direct haar betekenis als NOVA begint.

Dat verklaart misschien ook waarom Verdonk niet bij het debat was over embryo-selectie, dat eerder op de dag plaatsvond. Ik vond dat een lastige en emotionele confrontatie, vooral omdat het om een kleine groep kwetsbare vrouwen gaat die vermalen dreigt te worden in het politieke en ethische conflict tussen PvdA en ChristenUnie.

Ik vind dat embryo-selectie is toegestaan bij ‘een verhoogd individueel risico op een ernstige genetische ziekte’. Dat betekent dat als er een aanmerkelijke kans is op bijvoorbeeld borst- of eierstokkanker, aanstaande ouders samen met hun arts embryo-selectie mogen toepassen. Ik ben ook een tegenstander van een limitatieve lijst van ziekten aangezien politici dan op de stoel van de arts gaan zitten.

In het politieke en publieke debat is er grote weerzin tegen de christelijke overtuigingen van de ChristenUnie en tegen hun macht als kleine partij: ‘een minderheid moet zijn wil niet kunnen opleggen’. Beide argumenten vind ik onzinnig en onheus. Vanzelfsprekend mag de ChristenUnie tot haar stellingname komen op basis van haar geloofsovertuigingen. Wel heb ik er moeite mee als de partij suggereert dat andere opvattingen in strijd zouden zijn met het enige en ware geloof. En het hoort nu eenmaal bij een coalitiesysteem dat de kleinste partij in een coalitie aan het langste eind kan trekken, als de twee grote partijen niet op hun strepen staan. Als de ChristenUnie het pleit wint, dan is dat vooral de PvdA - als groot voorstander van embryo-selectie - aan te rekenen.

Ik heb grote problemen met de politieke geloofwaardigheid van de ChristenUnie. Nu wordt alles uit de kast gehaald om deze zogenaamde ethische breuk tegen te houden, maar in een eerder stadium was er van verzet geen sprake.

- Waarom heeft de ChristenUnie dit niet in het Regeerakkoord laten opnemen als het zo wezenlijk was? Nu roept Andre Rouvoet dat het in strijd is met de geest van het Regeerakkoord. Dat is een slap argument: het staat er gewoon niet in. En de andere coalitiepartijen moeten niet accepteren dat via het regeerakkoord wordt geprobeerd de Kamerfracties van PvdA en CDA hun stemvrijheid te ontnemen. Als embryo-selectie deel uit gaat maken van het regeerakkoord dan kan bijvoorbeeld de PvdA-fractie niet meer afwijkend stemmen zonder een kabinetscrisis te veroorzaken.

- Waarom legt de partij zich (zij het morrend) wel neer bij abortus? De ChristenUnie aanvaardt dat de betrokken vrouwen na een vruchtwaterpunctie een abortus plegen (dat is vernietiging van een foetus) en niet dat een embryo wordt geselecteerd. Toen abortus op de agenda stond vond de ChristenUnie het belangrijker om een coalitie-akkoord tot stand te brengen, bij embryo-selectie is zij bereid een kabinetscrisis te riskeren. Daar zit geen logica in.

- In november 2007 heeft staatssecretaris Bussemaker in een debat aangekondigd dat zij embryo-selectie bij borst- en eierstokkanker ging heroverwegen. Niemand heeft toen gemord, ook de ChristenUnie niet. Partijleider Rouvoet heeft toen helemaal niet gevraagd om kabinetsberaad en kamerlid Wiegman heeft geen motie ingediend om Bussemaker de pas af te snijden. De ChristenUnie kon deze stap van verre zien aankomen en dan is het beneden peil om Bussemaker nu een gebrek aan ‘zorgvuldigheid’ te verwijten.

Ik zou het handig vinden als de ChristenUnie niet steeds op haar christelijke en ethische overtuigingen wordt aangevallen (daar heeft ze gewoon recht op) maar als een ‘gewone’ politieke partij op haar politieke geloofwaardigheid. De ChristenUnie heeft laten zien dat haar eigen principes niet ‘heilig’ zijn. Zij heeft haar opvatting over de ‘bescherming van alle leven’ (bij euthanasie en abortus) ingeruild tegen andere - blijkbaar belangrijkere - punten in het coalitie-akkoord. Dan is het - zacht gezegd - wonderlijk dat embryo-selectie onbespreekbaar is. 

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

RITA

Tofik Dibi - 5 juni 2008, 01:30

Rita Verdonk heeft bekend gemaakt dat de zware beveiliging die zij tot op heden kreeg problematisch wordt in de toekomst.

Ik ga ervan uit dat de lieden die dit besluit hebben genomen niet zomaar over een nacht ijs zijn gegaan, maar ik vind de publieke manier waarop dit bekend is geworden (mede door Rita zelf) de situatie er niet veiliger op maken.

Als Kamerlid en simpele burger kan ik deze verandering heel moeilijk plaatsen. We weten allemaal dat Rita niet de minst controversiele politica is die er rondloopt en de ervaring leert ons dat ongelukken in een klein hoekje zitten. Ik vind het eerlijk gezegd nogal wrang dat iemand als Rita (om maar te zwijgen over haar familie) hierdoor nog banger is voor haar leven.

Morgen zal ik mijn best doen om hier opheldering over te vragen en ervoor te zorgen dat haar veiligheid niet in het geding komt.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

‘We did it’

Femke Halsema - 4 juni 2008, 16:45

‘We did it’ juicht de site van Barack Obama. En ja, ja, ja … hij heeft het gered! Obama heeft de noodzakelijke 2118 gedelegeerden achter zich. Inderdaad een vrouwelijke president van de VS had ik ook mooi gevonden. Maar ik kan er niks aan doen, ik vind Obama gewoon beter, charismatischer, integerder, overtuigender etc. etc..

Noem me een seksist, als je wilt. Maar een man wint ook wel eens van een vrouw zonder seksisme. Eerlijk, dat is mij ook wel eens overkomen en niemand kon ik er de schuld van geven behalve mijzelf.

Inmiddels heb ik vriendlief gewaarschuwd. Als het zo ver komt dat Obama van BushMcCain wint, dan koop ik een grote Amerikaanse vlag en die span ik aan de gevel van ons huis.

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

« Oudere blogposts -