Archief voor de maand november, 2008

GAST IN EIGEN HUIS

Tofik Dibi - 29 november 2008, 22:54

Dag allemaal. Gisteren stond er een stuk van mij in de Volkskrant over de integratie in ons land en het gevoel 'gast in eigen huis te zijn'.

‘Ik heb mezelf altijd als Amerikaan gezien, met alle beloften die Amerika inhoudt, maar gisteravond had ik plotseling het gevoel dat ik eindelijk mijn koffer kon neerzetten.’

Wekenlang spookte deze uitspraak van de Amerikaanse actrice Whoopi Goldberg, in reactie op Obama’s overwinning, door mijn hoofd. Ook ik heb mezelf altijd als Nederlander gezien. Ik heb hier kansen gekregen en gegrepen, en ben zo geworden wie ik nu ben. Ik hou zielsveel van Nederland. Maar er is een ‘maar’. Ik loop met een onzichtbare koffer rond. Ik ben geen gast en Nederland is niet mijn gastheer. Nederland is mijn thuis en toch kan ik die koffer nog niet definitief neerzetten.

De koffer verscheen al op vroege leeftijd. Om precies te zijn de eerste keer dat ik ging spelen bij een klasgenootje. Een ‘autochtoon’ klasgenootje. Voor ik vertrok, droegen mijn ouders me op me voorbeeldig te gedragen, anders zouden ‘zij’ denken dat ‘wij’ anders waren. De adrenaline gierde door mijn lijf. Ik had al veel gehoord over het speelgoedparadijs dat ik zou aantreffen. Wat ik aantrof, was de tot leven gekomen Intertoysgids. De tijd gleed als zand door mijn vingers en voor ik het wist, sloeg de klok zesmaal. Het was etenstijd. Ogenblikkelijk weerklonk moeders dagelijkse lokroep voor het eten. Bij mijn aanblik, bleef ze stokstijf staan. Haar gezicht liep rood aan en in een mislukte poging om te fluisteren zei ze tegen haar zoontje: ‘Waarom heb je niet gezegd dat hij hier bleef eten?!’ Vervolgens werd ik vriendelijk doch dringend naar huis gestuurd. Het schaamtegevoel dat me bekroop, zal ik nooit meer vergeten.

Mooie naam

Het gewicht van de koffer heb ik daarna nog vaak gevoeld. Terwijl ik, net zoals de meeste Nederlanders, hier geboren en getogen ben, voel ik me vaak te gast. Ook al is het uit interesse of nieuwsgierigheid, er wordt vaak benadrukt dat ik anders ben: ‘Waar kom je eigenlijk vandaan?’; ‘Tofik? Wat een mooie naam. Dat is niet Nederlands hè?; ‘Wat spreek jij goed Nederlands zeg!’; of: ‘Willen je ouders niet terug naar Marokko?’

De vraag is: wanneer ben je te gast en hoe lang moet je ergens verblijven om geen gast meer te zijn? Hoeveel generaties duurt het om voor volle Nederlander te worden aangezien? Zien anderen mij als Marokkaan, Marokkaanse Nederlander of Nederlander? En hoe zullen ze mijn toekomstige kinderen zien? De discussie over de benoeming van Ahmed Aboutaleb als burgemeester maakte zichtbaar hoe Nederland hiermee worstelt. De ene groep was enkel blij met zijn benoeming vanwege zijn Marokkaanse roots. De andere groep was om dezelfde reden kritisch of afkeurend. Zijn bekwaamheid bleek irrelevant in de discussie.

Geen islamisering van Nederland, maar 'verkaasing' van de islam

Voor Fortuyn was het antwoord op de vraag wie te gast is en wie thuis is helder. Zo zei hij over Marokkaanse rotjongens dat het wel onze rotjongens zijn. Dat is tegengesteld aan de opvattingen van Geert Wilders. Bij de afgelopen Algemene Beschouwingen zei hij: ‘Als u een logé, een gast ontvangt die de boel bij u thuis kort en klein slaat, uw familie bedreigt, het behang van de muren haalt en de televisie op straat gooit, dan zou u hem uw huis uitgooien. U zou hem uw huis uitgooien, zoals iedere verstandige Nederlander dat zou doen. Nederland is ons huis’.

Hoofddoekjes

Ook allochtone politici bekijken allochtonen dikwijls vanuit het gastperspectief. Zo zei Aboutaleb tijdens zijn zeer gewaardeerde optreden na de moord op Theo van Gogh tegen de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap: ‘Wie niet wil, kan zijn koffers pakken.’ En Ahmed Marcouch zegt op zijn beurt dat het onaangepaste gedrag van Marokkaans-Nederlandse jongeren opgelost kan worden door ze naar hun oma in Marokko te sturen. Geen van deze uitspraken zou denkbaar zijn als autochtonen het onderwerp van discussie waren geweest. Autochtonen worden namelijk wél gezien als volwaardige Nederlanders. Toch lopen sommigen met het idee rond hun koffer te pakken, omdat Nederland steeds zichtbaarder en onomkeerbaar is veranderd en zij een verlies aan ‘thuisgevoel’ ervaren.

Of we het nu leuk vinden of niet, veel Nederlanders geloven in de islam. Dat is meer dan een obligate waarneming. Het betekent dat hoofddoekjes steeds meer op scholen en in verzorgingstehuizen te zien zullen zijn. Het betekent dat de hypotheekadviseur ook kennis kan hebben van de halal-hypotheek. Het betekent dat we bij het aanvaarden van openbare functies ook ‘zo waarlijk helpe mij Allah’ kunnen horen. Het betekent dat er naast onze overleden ouders en grootouders ook moslims op de begraafplaats kunnen liggen. En het betekent dat er soms een boerkini kan komen bovendrijven.

Gastenmentaliteit

Hoe graag sommigen het ons ook willen doen geloven dit is geen islamisering van Nederland, maar een ‘verkaasing’ van de islam. Want de Nederlandse islam is te allen tijde gebonden aan de Nederlandse Grondwet. De jongste generaties allochtonen weten niet beter en respecteren in het algemeen de daarbij behorende rechten en plichten en vinden het terecht dat relschoppers worden aangepakt. Nederlandse moslims moeten op hun beurt begrijpen dat niet iedereen in Nederland op hun geloof zit te wachten. Dat angst voor de islam niet gelijkstaat aan racisme en dat een Nederlandse islamitische traditie tijd, inlevings- en aanpassingsvermogen vereist.

Ook in Nederland is het tijd voor change. Maar ook hier zal de reis nog lang duren. Een nieuwe leider kan Nederland niet een-twee-drie van de ingewortelde gastenmentaliteit ontdoen. Ik wil niet net als Whoopi Goldberg wachten op een allochtone leider voor ik mijn koffer uitpak. Met mij moeten allochtonen én autochtonen de wil hebben hun koffer neer te zetten, want dat bevordert het gevoel thuis te zijn. Ik wil de kersverse minister voor Integratie, Eberhard van der Laan, uitdagen om gezamenlijk de kinderen van de multiculturele samenleving te ontdoen van hun belastende bagage.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

PFFFFH …..

Femke Halsema - 20 november 2008, 12:17

Ik realiseer me deze dagen vaak dat ik ook tot de doelgroep behoor van mijn eigen boek: ‘druk, druk, druk’! (’Maar’, zou Theo Maassen zeggen, ‘als je het echt druk hebt, waarom zeg je het dan drie keer’). Vrijwel alle avonden werken, korte nachten die te vroeg worden afgebroken om de kinderen gewassen, gestreken, gevoederd en gekust om half negen op school te krijgen. En daar lijdt mijn goeie humeur wel eens onder. Iets te vaak snauwen, iets te gevoelig voor andermans oordeel, iets te gemakkelijk geërgerd als de zaken niet gaan zoals ze moeten gaan. En in de politiek is onvoorspelbaarheid nou eenmaal aan de orde van de dag.

Dus als medicijn tegen onterecht chagrijn:

- Afgelopen zondag was de presentatie van mijn boek in een bomvolle Rode Hoed (ongeveer 300 mensen) en dat was geweldig;

- Het boek is zo goed als uitverkocht en inmiddels in herdruk;

- A.s. zaterdag is het GroenLinks-congres: heel veel mensen hebben zich aangemeld en er woedt een levendig debat over de vaststelling van onze nieuwe beginselen. GroenLinks wordt 18 (volwassen!), reden voor feest en veel leden lijken optimistisch gestemd.

- Na 7 jaar noeste wetgevingsarbeid, verdedig ik a.s. maandag en dinsdag in de Eerste Kamer mijn initiatiefwet Constitutionele Toetsing (waardoor burgers voortaan verhaal bij de rechter mogen gaan halen als hun grondrechten worden geschonden). Stel dat de Eerste Kamer instemt (en het wordt kiele, kiele) dan mag ik (of een opvolger) nog eens zo’n periode ploeteren om het voor de tweede keer door het parlement te halen (bij grondwetswijziging moet het parlement twee keer, onderbroken door verkiezingen oordelen). Hoe dan ook, maandag sta ik in de prachtige oude, Eerste Kamer achter de regeringstafel mijn initiatief te verdedigen en dat alleen al is prachtig!

- Het regent voor de tijd van het jaar helemaal niet zo veel!

-Sinterklaas is in het land en vannacht is hij bij ons thuis geweest om 2 schoenen te vullen: dank u, Sinterklaasje…!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

ELLA

Tofik Dibi - 14 november 2008, 00:49

Ella Vogelaar zei dat ze zich kon voorstellen dat Nederland op den duur ook een islamitische traditie zou krijgen. En een stortvloed van kritiek brak uit.

Ella Vogelaar zei: ‘minder polarisatie, daar sta ik voor’. En een stortvloed van kritiek brak uit.

……… En toen werd het stil. Zo stil dat zelfs draaiende camera’s nul op rekwest kregen. Ella Vogelaar verdween uit de politieke arena en verscheen in de Vogelaarwijken.

Waarom is Ella naar huis gestuurd?

Niet vanwege prestaties op haar portefeuille. Anders kunnen Cramer, Eurlings, Rouvoet en Huizinga direct volgen.

Niet vanwege de SS Rotterdam. Niet vanwege de databank voor Antilliaanse probleemjongeren. en ook niet vanwege ontluisterende mediaoptredens.

Ella moet naar huis, omdat Ella te links is. Ella moet naar huis, omdat Ella niet past in het politieke klimaat. Ella moet naar huis, omdat Ella niet scheldt op Marokkaanse Nederlanders.

Ella Vogelaar zei dat ze zich kon voorstellen dat Nederland op den duur ook een islamitische traditie zou krijgen. En ik voelde me een beetje meer thuis.

Ella Vogelaar zei: ‘minder polarisatie, daar sta ik voor’. En ik voelde me een beetje meer thuis.

Dank daarvoor.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

‘OP NAAR DE NUL COFFEESHOPS’

Tofik Dibi - 9 november 2008, 17:39

Op naar de nul onzinnige voorstellen kan je beter zeggen, want na al die andere verboden en geboden (http://campagne.groenlinks.nl/bromsnor/bromsnor.php ), is het weer zo ver. Het CDA heeft voorgesteld om alle coffeeshops te verbieden. Het voorstel kan natuurlijk op de zegeningen rekenen van de andere christelijke partijen. CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel moet dringend een jointje roken en relaxen, want wat hij wil is slecht voor de volksgezondheid en goed voor de criminaliteit.

Van Geel stelt dat op veel zolders in achterstandswijken illegale kwekerijen van softdrugs zijn waar vervolgens grote criminelen veel geld aan verdienen. Zolang dit getolereerd wordt, zullen volgens hem de problemen in die wijken nooit opgelost worden.

Je zou bijna denken dat de CDA’er high was, toen hij dit zei. Als wij nu niet eens in staat zijn om illegale kwekerijen in zolders in achterstandswijken aan te pakken, hoe denkt meneer van Geel dan na het sluiten van alle coffeeshops op te kunnen treden tegen een verhonderdvoudiging van deze illegale kwekerijen?

Ik keek er vroeger anders tegen aan, maar tegenwoordig ben ik trots op ons progressieve softdrugsbeleid. Kort na de aanslagen op 11 september heb ik een aantal maanden in New York doorgebracht. De eerste paar weken woonde ik in bij een bevriend gezin in een keurige en witte randgemeente van New York City. De oudste dochter had, zo bleek al snel, een vast ritueel met vrienden en vriendinnen. Ze stapte elke avond na etenstijd in de auto, pikte een paar ‘homies’ op en reed rondjes door de gemeente. Tijdens deze rondjes, toverde één van de medepassagiers direct een ‘bong’ tevoorschijn. Terwijl de één de bong gebruikte om weed te roken, keken de medepassagiers hysterisch om zich heen en spoten driftig met deo. Die avond waren ze de politie te slim af, maar het hele gezelschap was al meerdere keren met politie en justitie in aanraking geweest. Toch heeft dat ze nog nooit bewogen te stoppen met blowen. Het leek zelfs alsof de spanning van het gepakt worden, de kick alleen maar vergrootte. Aan het einde van elke week, reden de vrienden vrolijk, zij het met wat afkickverschijnselen, naar de vaste dealer. Wat ik daar zag, was toch wel opmerkelijk. De dealer had een uitgebreid assortiment. Het enige wat nog miste was een menukaart. Het gezelschap was aan het twijfelen. Zouden ze dit keer naast weed Special K, Crystal Meth, XTC, cocaïne of heroïne nemen? Na een bizarre en ongemakkelijke discussie over verschillende soorten trips (‘that last K we took, was ammaaaazzzinggg’) en geld (‘i already payed last time’) kochten ze naast softdrugs ook verschillende soorten harddrugs.

Al snel daarna had ik een kamer gevonden in New York. Harlem om precies te zijn. Wat ik daar zag, was ook opmerkelijk. Bij de lift van de flat, bij het basketbalveldje, bij de community center, bij het schooltje, ‘on the block’, bij de McDonald’s, overal krioelden ze. Dealers. Jonge jongens (en soms meisjes) die iedereen op hun pad één ding te zeggen hadden: ‘pssst, i got good shit man’.

Als het aan het CDA, de ChristenUnie en de SGP ligt, liggen dit soort Amerikaanse toestanden in het vooruitzicht voor Nederland. Dan worden drugs op de hoek van de straat verkocht. Dan schieten de illegale kwekerijen als paddo’s uit de grond. Dan dwingen we jong en oud in de armen van dealers. Dan stijgen de verslavingen en ongelukken. Dan heeft de politie voor andere dingen geen tijd. Dan bepaalt de staat over de keuzevrijheid van volwassen burgers.

Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen standpunt, maar voor je die kan bepalen moet je alle voors en tegens goed hebben afgewogen. Om die reden wil ik een uitnodiging doen aan Pieter van Geel (CDA), Arie Slob (ChristenUnie) en Bas van der Vlies (SGP):

Willen jullie binnenkort met mij meegaan naar de Tweede Kamer* om de positieve en negatieve gevolgen van een verbod op coffeeshops te bediscussiëren?

* De Tweede Kamer is een coffeeshop in Amsterdam

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Geluk!

Femke Halsema - 7 november 2008, 11:29

Hé, hé, daar ben ik weer. Het schoot er een tijdje bij in, mijn weblog. Kredietcrisis, kinderen, mijn boek dat af moest, kinderen, algehele parlementaire drukte, kinderen etc. etc. Maar tijd voor een verse start.

Eerst maar eens het grootste nieuws: ons Kennedy-moment! Ik kan me niet herinneren dat een politieke gebeurtenis me eerder zo euforisch maakte en ontroerde. Een zwarte president met een boodschap van hoop en van verandering, die van Amerika weer een baken van licht wil maken. Het is om niet genoeg van te krijgen. Whoopi Goldberg die zegt: ‘finally I can put my suitcase down’. Oprah Winfrey, door het dolle in haar eigen programma. Jesse Jackson, huilend. 

En natuurlijk hebben alle sceptici en somberaars ook gelijk. Onvermijdelijk zal Obama ook tegenvallen (dat hoort nou eenmaal bij de politiek) en hij is inderdaad niet zo progressief als al zijn Europese aanhangers zouden willen. Maar zijn verkiezing is een ommekeer! En een zeldzaam moment van lotsverbondenheid. En dat neemt niemand ons meer af!

Het belangrijkste is wel dat er verandering in de lucht hangt. Dat er na jaren van pessimisme, polarisatie, oplopend wantrouwen en (cultuur)conservatisme ruimte ontstaat voor optimisme, nieuwe samenwerking en vertrouwen. 

Bijna een jaar geleden begon ik aan dit boek te schrijven. Deels uit frustratie met de Haagse incidentenpolitiek en hetzes, deels uit noodzaak om een politiek alternatief te kunnen aanreiken voor onze telkens harder wordende samenleving. Of zoals de flaptekst luidt: ‘Een hyperconsumptieve samenleving waarin onderlinge competitie in luxe, de macht van snel verdiend geld en leven op krediet bepalend zijn. Een samenleving ook waarin kwetsbare mensen achterblijven, wellevende omgangsvormen het onderspit delven en natuur en milieu het kind van de rekening zijn’.

Toen ik begon kon ik niet bevroeden dat de kredietcrisis ook in Europa zou neerslaan, noch dat Obama president zou worden. Ik had het eerder klaar willen hebben, er kwam het ‘een en ander’ tussendoor maar terwijl ik in verloren uren doorploeterde won de inhoud aan actualiteit. ‘Elk nadeel heb z’n voordeel’, aldus Johan Cruijff.

In ieder geval, het is af en klaar!  En ik ben reuze benieuwd en zenuwachtig wat iedereen ervan vindt. Vanaf 16 november is het overal te koop en op die dag word ik om 16.00 uur in de Rode Hoed geïnterviewd over Geluk! door de Haagse chef van de Volkskrant, Martin Sommer. Mocht je daar bij willen zijn, of meer informatie willen hebben over mijn boek, klik dan vooral even hier!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

Vanavond …

Femke Halsema - 4 november 2008, 17:49

VANAVOND …… ‘FINGERS CROSSED’

En vanaf morgen weer regelmatig verse, echte weblogs!

[Gepost in Van Femkes weblog] [Permalink]

 -