Auteur-archief

JSF afspraken zijn dubbel dom

Mariko Peters - 2 maart 2009, 14:05

27 februari 2009  
Werkbezoek aan Lockheed Martin: zelfs in het zenuwcentrum van het JSF project blijkt: de afspraken over de JSF in het coalitieakkoord zijn dubbel dom

Zie hieronder mijn verslag van ons werkbezoek aan JSF fabrikant Lockheed Martin in Texas. We spraken daar ook de leider van het JSF projectteam, generaal Davis van de Amerikaanse luchtmacht. De waarschuwing van de Amerikaanse rekenkamer, dat een stuksprijs voor de JSF in redelijkheid pas vanaf 2012 valt in te schatten werd bevestigd. Eigenlijk kun je de beste vaste prijs pas vastleggen wanneer ook het Amerikaanse Congres goedkeuring geeft aan de eigen Amerikaanse meerjarige orders. Dat doen ze pas in 2014. We bespraken de voor- en nadelen van de testfase. Ons kabinet spiegelt steeds voor dat deelname daaraan onmisbaar is maar niet betekent dat je al definitief tot keuze voor de JSF overgaat. Die soep wordt anders gegeten. Meedoen is kostbaar en betekent echtwaar dat je eraan vastzit. En meedoen blijkt niet nodig. Je kunt de testresultaten ook afwachten en de testtraining later inhalen. Doen andere JSF-partners ook. Het Nederlandse coalitieakkoord, dat het besluit over de testfase dit jaar wil nemen en in 2010 al tot aanschaf wil overgaan, is dus dubbel dom. Het is nog niet te laat, om voor een goedkopere Europese variant te kiezen.

Verslag
Het Lockheed Martin fabrieksterrein strekt zich ongehinderd door ruimtegebrek ettelijke mijlen uit tussen de cow ranches van Fort Worth, Texas. Opgericht in de beginjaren van de Tweede wereldoorlog, toen Amerikaanse vrouwen hier de B24 bommenwerpers in elkaar sleutelden. Bush country. Cowboylaarzen, steaks. Doodstraf, wapenwinkels. Diep religieus. Zelfs Harry Potter wordt hier afgekeurd als duivelsaanbidding.

De indrukwekkende assemblagelijn houdt ca. 15.000 mensen aan het werk. Van de eens dominante F16 productie resteert nog maar een hoek. De rest bereidt zich voor op de JSF – als de orders van de Amerikaanse overheid niet tegenvallen vanaf 2014 op volle productiesterkte van één per dag. Nu hangen de testtoestellen in de steigers, waarvan Nederland er voor 274 mln EUR twee wil aanschaffen om mee te doen aan de JSF testfase.

Het essentiële verschil tussen de huidige 4e generatie jachtvliegtuigen als onze F16s en de nu in ontwikkelde 5e generatie Joint Strike Fighter jets is, leggen ze uit, dat de laatste van het internettijdperk is, van het onbeperkte elektronisch dataverkeer. De JSF moet je niet zien als oppermachtig luchtgevechtsmachine maar als vliegend platform voor registratie, verwerking, ontvangst en communicatie van data met de andere pionnen op het slagveld, van hoofdkwartier, commandocentra, grondtroepen tot collegavliegtuigen. Voor superieure “Non Traditional Intelligence, Surveillance & Reconnaissance”. Door z’n “stealth” onzichtbaarheid kan de JSF zich hiermee bovendien tot diep in vijandelijk gebied ongehinderd bezighouden. Uniek is verder, volgens Lockheed, dat de JSF in internationaal coalitieverband wordt ontwikkeld, “zodat we in coalitieverband beter tegen onze gemeenschappelijke dreigingen kunnen optreden”. 

Lockheed Martin kreeg in oktober 2001, vlak na 9/11, groen licht van de Amerikaanse regering om de JSF te ontwikkelen. De Britten waren er vanaf de eerste dag bij. Nederland meldde zich aan en mocht in voorjaar 2002 tot het partnerschap toetreden. Nederland verzocht – eigener initiatief – ook om mee te mogen doen aan de testfase (en het CDA heeft dat voor de zekerheid laten vastleggen in het coalitieakkoord). Sindsdien werken Nederlandse teams van de industrie, de universiteiten, Defensie en de luchtmacht jaar in jaar uit in Fort Worth.

Meedoen aan de JSF testfase is niet technisch noodzakelijk
Van de internationale coalitie spirit is minder te merken als ’t op de harde details aankomt. Neem ten eerste de JSF testfase. Het verhaal luidt dat je mee moet willen doen omdat piloten met testervaring hun JSF’s van de eerste dag in oorlog kunnen inzetten. De test biedt de kans om alle Amerikaanse legereenheden in oefening in actie te zien en ongehinderd inzicht te hebben in de totstandkoming van de testdata. Maar: je moet zelf minimaal 2 testtoestellen aanschaffen en dus in een vroeg stadium bereid zijn voor een hoge prijs in het project te stappen. Daarna is er geen weg meer terug. “Je bent gek als je na zo’n investering nog een ander toestel neemt. Je kiest dan in feite voor de JSF,” bevestigt generaal Davis, leider van het JSF-project. Om die reden krabbelde Italië terug en bedankte Noorwegen van meet af aan voor de eer. Geen geld voor testtoestellen, zeker niet in deze tijden van crisis. Zij wachten de testresultaten wel af. Kunnen hun piloten achteraf met eigen training de achterstand op de testpiloten nog inhalen? Ja, volgens Davis. Dus dat is conclusie één. Je hoeft niet mee te doen. Dat spaart nu geld, geeft de vrijheid om pas over aanschaf te beslissen als het toestel is uitgetest en de prijs bekend. Alleen het kijkje in de Amerikaanse oefenkeuken heb je gemist. De kosten van zo’n inhaaltraining moet je in kaart brengen, vóór de regering groen licht vraagt de testfase in te gaan.

Geen vaste prijs als het kabinet aan het coalitieakkoord vasthoudt
Ten tweede de prijs. Waarom slaagt onze regering er steeds niet in om een goede vaste prijs uit de onderhandelingen te slepen? Volgens de laatste regeringscijfers kost aanschaf van 85 stuks 5,7 miljard. Prijspeil 2005. Gooi daar een inflatiecorrectie voor 2008 overheen en je komt uit op ca. 6,2 miljard. Tenzij je als koper de prijs fixeert zal dat verder oplopen. Maar Lockheed is alleen bereid een vaste prijs af te spreken als alle acht JSF partners (naast Nederland Engeland, Italië, Noorwegen, Canada, Denemarken, Australië en natuurlijk de VS) zich tegelijk en meerjarig aan een vast afnameschema verbinden. Vergeet ’t maar, dat zo’n consortium buy lukt. Dat is conclusie 2. Ik bedenk dit niet zelf, dat is generaal Davis himself die dit zegt. Niet alle partners hebben namelijk op hetzelfde moment een JSF nodig. Nederland en Australië willen bijvoorbeeld eerder bestellen dan Canada of Denemarken (volgens het coalitieakkoord al vanaf 2010 voor aankoop in 2012 – de bestelsystematiek die Lockheed hanteert is zó ingewikkeld dat die twee jaar duurt). Waarom zouden de partners hierin meegaan als 1. de Amerikaanse rekenkamer en luchtmacht zeggen dat de prijs op z’n vroegst vanaf 2012 is in te schatten, 2. die prijs nadien sterk kan fluctueren afhankelijk van het definitieve (grote) aantal toestellen dat Amerika besluit te kopen, 3. het Amerikaanse Congres pas vanaf 2014 toestemming zal geven voor hun eigen meerjarige aankoop? In Amerika hebben ze namelijk een goede wet, die zegt dat je pas meerjarig defensiematerieel aanschaft nadat het is getest. Na 2014 dus. Zo’n wet zouden wij ook moeten hebben. Je verplicht je pas tot een miljardenaankoop nadat je zeker weet dat het ding het doet. Logisch? Dan luidt conclusie 3: het bestelschema van het coalitieakkoord deugt niet.

Waarom concurrent Saab al wel een goedkopere vaste prijs kan bieden? Saab heeft geen onderhandelingspositie als Lockheed. Lockheed is oppermachtig, met het grootste leger ter wereld als klant. Het hoeft omwille van wat extra bestellinkjes hier en daar geen water bij de wijn te doen. Saab is bereid veel risico te nemen om een klant van Lockheed weg te snoepen.

Een JSF vecht Amerikaanse oorlogen
Ten slotte de interconnectiviteit. Het klinkt heel passend voor de toekomst: een jachtvliegtuig dat digitaal communiceert. Tijdens ons bezoek bleek echter dat de JSF alleen met andere vliegtuigen kan communiceren als die over de juiste JSF software beschikken. Tja, dan raak je wel heel beperkt, in je coalitiekeuzes. Wie z’n luchtmacht verruilt voor een JSF-vloot kan eigenlijk alleen nog met VS oorlogen mee, wil je waar voor je geld hebben. Conclusie 4.

Zo kennen we de Nederlandse regering weer. Meevechten met de Amerikanen als doel van de defensiestrategie. Een JSF gaat zo’n dertig jaar mee, dus denk maar niet dat dat om alleen charismatische Obama oorlogen gaat. Gebrek aan visie om een autonoom veiligheidsbeleid te formuleren verklaart de Nederlandse voorliefde voor de Amerikaanse JSF. Dat is één van de redenen, dat een Europees defensiebeleid maar niet van de grond wil komen. Een samenwerkingsverband aangaan met de Zweedse Gripen NG (of andere Europese jet) zou wel een stap in die richting kunnen betekenen. Die Gripen heeft trouwens ook uitstekende digitale communicatiecapaciteiten, blijkt uit de kandidatenvergelijking van onze eigen staatssecretaris.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

25 en 26 februari: Informatieboycot

Mariko Peters - 26 februari 2009, 16:04

En toen kwamen de beroemde onafhankelijke JSF critici Sprey en Wheeler. De eerste ontwerper van de F16, het meest succesvolle jachtvliegtuig sinds de Tweede wereldoorlog, de ander voormalig lid van de Amerikaanse rekenkamer op de defensiedossiers. Niet de eersten de besten en van de JSF laten ze geen spaander heel.

Vergaarbak voor de laatste modes in de luchtvaarttechnologie. Te zwaar, te korte vleugels, slecht wendbaar. Minder goed dan de F16 in luchtgevecht, minder goed dan de A10 als bommenwerper; niet ideaal voor luchtsteun aan grondtroepen. Niet “stealthy” (onzichtbaar) – wat wel het kenmerkende onderscheid met andere jachtvliegtuigen had moeten zijn. Makkelijk detecteerbaar voor ouderwetse radars waar de Russen en hun afnemers in grossieren. Duur in de aanschaf, duur in onderhoud. Wat het wel kan, excelleert het niet in.

Een oplossing voor de dilemma’s van moderne luchtoorlogen, waar Afghanistan typische voorbeelden van laat zien, is het niet. Hoe voorkom je vernietiging van civiele infrastructuur en burgerdoden, die de vijandelijkheid onder de bevolking versterken en de oorlog verlengen? Hoe bescherm je grondtroepen het beste? Hoe schakel je militaire doelwitten uit, die meestal goed verstopt zijn?

Essentiële vragen die bij het JSF ontwerp niet voorop hebben gestaan. “Begin maar opnieuw met ontwerpen. Die F16s vliegen ondertussen nog jaren mee, en dat is ook goedkoper”, zeggen de heren. Daarmee zijn we terug bij de beginvraag die nooit wordt beantwoord: hebben we de JSF wel nu nodig? Door de jongens van het JSF-programma die we de volgende dag spreken worden Sprey & Wheeler weggehoond. Maar argumenten blijven achterwege. “We zijn wel stealthy, maar hoe dat zit is vertrouwelijk, sorry”.

Dit gebrek aan open informatie verhindert elke rationele afweging van de voors en tegens van de JSF. Vermoedens over teveel lawaai worden weggewuifd, maar de uitkomsten van het geluidsonderzoek zijn vertrouwelijk “totdat die naar tevredenheid zijn uitonderhandeld” (lekker vertrouwenwekkend). Doorvragen over de stuksprijs van de testtoestellen die de Nederlandse regering in april wil kopen levert alleen indicaties en inschattingen op, die ook weer vertrouwelijk moeten blijven “om de onderhandelingen niet in gevaar te brengen”.

We spreken vandaag ook de producenten van de JSF motoren. Twee concurrenten, General Electric/Rolls Royce en Pratt & Whitney, ontwikkelen met Amerikaanse staatssteun hun eigen versie. Als beloning voor onze deelname in de ontwikkelingskosten zou het Nederlandse bedrijfsleven orders van deze producenten binnenslepen die goed zijn voor onze werkgelegenheid. We bekijken braaf de plaatjes van Stork, DutchAero en Woensdrecht.

Maar kunnen ze ons vertellen hoeveel orders daadwerkelijk geplaatst zijn? Ho maar. Gelukkig heeft gisteren het Centraal Planbureau de rooskleurige voorstellingen van het kabinet doorgelicht. De positieve effecten van het JSF programma op de Nederlandse werkgelegenheid blijken “aanzienlijk overschat”. Het gaat om hoogstens wat verschuiving van banen.

Het is om te huilen hoe weinig de verkopers hun best doen om ons ervan te overtuigen dat de belastingcenten hier goed besteed zijn. We staan nu aan de vooravond van het debat over de aanschaf van de testtoestellen die ons voor honderden miljoenen euro’s verder richting een definitieve keuze voor de JSF meesleurt en we weten nog niet eens: hoeveel ze precies kosten, en wat in de prijs zit inbegrepen; hoeveel teveel lawaai ze maken, en wat dat betekent voor de mensen die daar last van gaan hebben; of ’t de Nederlandse economie wel wat oplevert; waarom we perse nu met testtoestellen aan de testfase moeten meedoen; of de F16’s die we nu hebben niet langer meekunnen; of de JSF wel een toestel is dat je nodig hebt.

Mag deze informatieboycot aub eindelijk van tafel, voordat we verder met deze miljardendeal gaan? We zitten notabene middenin een economische crisis waar zwaar bezuinigd moet worden!

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Weblog Washington 25 februari 2009

Mariko Peters - 25 februari 2009, 20:00

Amerikaanse Rekenkamer: stuksprijs JSF pas in 2012 redelijk in te schatten

De echt goed geïnformeerde onafhankelijke JSF rekenmeesters zijn die van de Amerikaanse Rekenkamer. Pech: dat komt pas in maart met z’n nieuwe rapport. Nu kunnen we het gesprek alleen voeren op basis van hun gegevens van vorig jaar, dat vernietigend was over de kostinschattingen waar producent Lockheed Martin of het Amerikaanse ministerie van Defensie vanuit gaan. Eigenlijk kun je volgens de Rekenkamer op z’n vroegst pas in 2012 een redelijke inschatting van de JSF stuksprijs maken. Eerder kunnen de resultaten van het testprogramma niet voldoende zijn verwerkt. De Nederlandse coalitiepartners hebben afgesproken al in 2010 het besluit over definitieve aanschaf van de toestellen te willen nemen. Maar volgens de rekenkamer is een dergelijk besluit dan nog te risicovol omdat het toestel nog onvoldoende zal zijn getest.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

De flirt van Saab

Mariko Peters - 18 februari 2009, 13:28

Een vaste prijs, all-in, inclusief dertig jaar lang onderhoud, technologieoverdracht en 100% gegarandeerde industriele compensatie voor een opvolger van de F16 straaljagers: ik stond paf van het Zweedse aanbod tijdens ons bezoek met de Vaste Kamercommissie van Defensie aan Saab, ontwikkelaar en producent van de Gripen Next Generation. Ik ben geen straaljagerexpert, maar die Gripen kan supersonisch vliegen, buitelen, bommen werpen, atoomwapens meenemen, vijandelijke luchtruimen binnendringen, spioneren en andere vervaarlijke luchtmachines uit de wegruimen als de beste. Daarover geen twijfel. De Amerikaanse JSF zal al die dingen ook kunnen – in sommige opzichten misschien beter als je de deskundigen van Defensie moet geloven – maar tegen precies welke kosten: dat hebben de jongens van Lockheed Martin nog niet kunnen vertellen. Minimaal een miljard euro meer voor 85 JSF-toestellen, dat wel. Veel geld, voor een defensiebegroting in tijden van economische crisis en massaontslagen. En ’t is maar wat je nodig denkt te hebben. Twee of vier 2000 pond bommen tegelijk op een vlucht? Jam je de radar van je tegenstander of ben je ‘m te slim af met je stealth design? Met beide soorten straaljagers zit je sowieso in het ‘hoogste geweldsspectrum’ dat het kabinet ambieert, zonder dat de principieel inhoudelijke vraag al beantwoord is of en wanneer we zo’n ding nu echt nodig hebben.

Magnus Olsson, de projectleider van het Zweedse aanbod, trok alles uit de kast voor een charmeoffensief. Het nieuws van de vaste prijs had hij bewust voor de kamerdelegatie voorbereid, “want jullie zullen er beter gehoor aan geven dan jullie regering”. Slim, en waar. Voor de gelegenheid had Olsson zijn kostuum verwisseld voor een pilotenpak. Er zijn er vast die gevoelig zijn voor militair decorum, zag je ‘m denken. Iedereen mocht spelen in de simulator (“straaljagers zijn fun”). De chef van de Zweedse luchtmacht was opgetrommeld voor een presentatie (boodschap: Saab is niet alleen commercieel maar vooral betrouwbaar). “Hebben jullie er last van dat jullie staatssecretaris informatie vertrouwelijk houdt? Vraag nu maar raak”. Boodschap: wij zijn daar net als jullie slachtoffer van, wij zitten in hetzelfde schuitje.

Saab is een kat in het nauw, want geen ander land heeft al bereidheid getoond de Gripen NG te willen kopen. En waar ook in Zweden de recessie toeslaat is een partner in het Gripen productieproces meer dan welkom. Maar dat geldt ook voor de JSF.

Onze gesprekspartners van het Zweedse kabinet wezen ook op het volgende: Zweden en Nederland zijn qua buitenland- en ontwikkelingsbeleid gelijkgezinde Europese bondgenoten. Nederland en Zweden trekken traditioneel met elkaar op voor mensenrechten. Staan voor goed donorschap en diplomatieke coordinatie volgens de boekjes. Twee rijke, kleinere landen met veel internationale ambities zonder leidersrol. Hoe anders dan Amerika. Weliswaar NAVO-bondgenoot, maar zo oppermachtig en eigenzinnig dat het eigenbelang bij kwesties van buitenland- en veiligheidsbeleid toch echt gaat boven dat van andere landen. Met wie ga je dan liever in zee, als je samen defensiespullen wilt inslaan?

De collega’s van de VVD, CU en het CDA waren opvallend stil.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Lawaai in het Noorden

Mariko Peters - 11 februari 2009, 11:05

Iedereen weet ongeveer dit over de Joint Strike Fighter, die supersonische Amerikaanse straaljager waar Nederlandse kabinetten hun oog op hebben laten vallen: te duur, en we laten ons ‘erin rommelen’ zonder precies te weten wat we krijgen. Nu komen steeds meer berichten over het geluid binnen. Afhankelijk van wie je het vraagt, variërend van ‘mógelijk lawaaieriger dan de F16′ (onze regering), zeker dubbel zo lawaaierig (volgens de Amerikanen), vier keer zo lawaaierig (het gemiddelde nieuwsbericht) tot zelfs 64 keer zo lawaaierig. Niemand gelooft dus nog omslachtige praatjes van onze regering, want die JSF motor is twee keer zo zwaar als die van de F16. Alarm dus in Friesland, van de omwonenden van vliegbasis Leeuwarden die al dertig jaar lang proberen te leven naast de F16s en straks mogelijk de JSF. Ze nodigden de Defensiecommissie uit zelf te komen luisteren. Dus was ik maandag in Marssum.

Mariko peters krijgt oordoppen overhandigd

F16’s vliegen er gemiddeld zo’n twee uur per dag op een hoogte van 100-150 m overheen. Ruiten van 4,5 cm, dichtgeplakte kozijnen, luchtventilatiesystemen, aangepaste daken op de huizen en dubbele muren om het schoolgebouw moeten er het leven binnen dragelijk houden. Het leven buiten op straat valt natuurlijk niet te isoleren, dus daar stokken onverminderd de gesprekken en hinniken verschrikte paarden. Van lawaai wordt je doof, moe, krijg je slaapproblemen, concentratiestoornissen, stress, hoge bloeddruk en word je agressief. Desalniettemin hebben de mensen ermee leren leven. Jarenlang overleg met Defensie heeft werkbare afspraken opgeleverd: de vliegroutes en vlieguren zijn aan banden gelegd, die tegen de grenzen van de nog acceptabele hinder liggen.

Maar als de JSF komt? Buiten het Marssumse dorpshuis stond een geluidsinstallatie opgesteld die eerst een overvliegende F16 en dan een JSF liet horen. Het geluid van een JSF Pratt &Whitney motor was gedownload van een Amerikaanse website. De F16 vibraties ken ik goed van mijn dagen in Afghanistan. Je moet je vingers in je oren doen en de adem stokt even, maar je blijft overeind. Dan de JSF. Je middenrif schokt, je lichaam krimpt ineen, je botten rammelen en een immense onwelheid dendert door je organen. Daar helpt geen dikke ruit tegen.

Het erge is: bij de keuze voor de JSF is niet eens gelet op geluid. Bij de vergelijking met concurrenten ook niet – terwijl het Zweedse alternatief bijvoorbeeld minder lawaaierig lijkt (en goedkoper). We hebben de geluidsgegevens nu wel opgevraagd maar er is een dikke kans dat een Kamermeerderheid al JSF testtoestellen gaat aanschaffen voordat het geluidsprobleem is opgelost.

De keiharde conclusie van een dag als vandaag moet zijn dat een dichtbevolkt land als Nederland zich eenvoudigweg geen JSF lawaai kan veroorloven – los van of je dat ding überhaupt wil hebben. We moeten leven binnen onze menselijke grenzen. Om van de grenzen van de natuur maar te zwijgen. Daar kan de Waddenvereniging meer over vertellen. Geen ei kan daar straks meer worden uitgebroed.

Protesteer, protesteer, net als de mensen van Marssum!

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Steun aan vrouwen wereldwijd

Mariko Peters - 3 juni 2008, 12:24

Het is al weer even geleden dat ik tijdens de begrotingsbehandeling najaar 2007 een motie heb ingediend om vrouwenorganisaties in Afghanistan te ondersteunen via UNIFEM, het vrouwenfonds van de VN. De motie werd aangenomen, maar er gebeurde weinig.

Ik was dan ook zeer verheugd te horen dat 8 mei een overeenkomst is getekend tussen Nederland en het kantoor van UNIFEM in Afghanistan. Nederland zal 1 miljoen euro aan het programma End violence against women in Afghanistan bijdragen. Niet alleen bommen werpen en oog hebben voor de “hard ware” – ik bedoel de veiligheidssector, politie en legeropbouw -, maar ook gericht de vrouwen daar helpen. Een goede zaak, want vrouwen spelen een zeer belangrijke rol in de opbouw en stabiliteit van een samenleving. Het werd ook de hoogste tijd. Nederland – net als overigens de meeste donoren – had tot nu toe maar weinig gedaan om de positie van de vrouw te helpen. Terwijl veel mensen zes jaar geleden de Amerikaanse missie om de Taliban te verdrijven steunden juist omdat de vrouwen onder hun regime zo vreselijk onderdrukt werden. Beelden van de blauwe boerka’s gingen de wereld over. Hoewel nu meer meisjes naar school kunnen gaan, is er ook onder de nieuwe Afghaanse regering nog een lange weg te gaan voor vrouwen die zich willen emanciperen. Afghanistan blijft een diep conservatieve cultuur, en bovendien nog te onveilig – iets waar vrouwen altijd als eerste onder te lijden hebben. Ik ken de UNIFEM-directeur in Afghanistan goed. Ik heb er vertrouwen in dat haar programma goed zal weten samen te werken met de Afghaanse vrouwenorganisaties die met het Nederlandse geld gefinancierd kunnen worden.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Ik wil weer trots op Droste zijn

Mariko Peters - 14 mei 2008, 12:54

Een paar weken geleden heb ik, samen met andere politici, videoboodschappen ingesproken voor Fairfood. Fairfood onderzoekt supermarktproducten op eerlijkheid van productieomstandigheden zoals kinderarbeid, beloning voor de boer, de handelsketen en milieueffecten.

Mijn eerste oproep was voor Droste, het bedrijf van de heerlijke chocolade die ik graag eet. De meeste chocolade van Droste komt uit Ivoorkust en Ghana, waar kinderarbeid een groot probleem is. Hoe zit dat met Droste: zit er kinderarbeid in mijn chocolade? Om daar achter te komen, heb ik Droste gevraagd de vragenlijst van Fairfood in te vullen. Ik wil trots op Droste kunnen zijn!
Mijn andere oproep was een algemene oproep aan bedrijven om de gestuurde vragenlijsten in te vullen. Er moet meer transparantie zijn voor ons als consument over waar de producten in ons karretje vandaan komen en onder welke omstandigheden ze zijn geproduceerd. Dan kunnen we bewust besluiten welke producten te kopen. Zo is de biologische hazelnootpasta van de Albert Heijn een slimmere koop dan Duo Penotti. Goed om te weten en makkelijk om mijn koopgedrag op aan te passen. Op de website van Fairfood (www.fairfood.org) kan je zien welke producten fair zijn en welke niet.

De videoboodschappen zijn hier te zien.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Geen mensenrechtenschendingen in Gaza!?

Mariko Peters - 13 maart 2008, 13:20

Het moment leek daar; een breed gedragen, gezamenlijke mening van de Kamer en minister Verhagen over de situatie in Gaza. In afgelopen brieven geeft de minister eindelijk toe dat Israel haar verantwoordelijkheid voor de humanitaire noden van de inwoners van Gaza, op basis van het internationaal humanitair recht, wel erg beperkt uitlegt. De minister is het ermee eens dat de blokkades van Gaza door Israel geen geëigend middel en niet proportioneel zijn.
Hoopvol als ik was, besloot ik tot een motie waarin ik de exacte woorden van de minister aanhaalde en de regering tot actie vroeg om Israel ertoe te zetten de behandeling van de inwoners van Gaza in overeenstemming te brengen met de verplichtingen die voortvloeien uit het internationaal humanitair recht. Een erg zorgvuldig gekozen bewoording had ik gekozen, om de verschillende partijen in de Kamer te verenigen en het minimum te vinden waar we het gezamenlijk mee eens zouden moeten zijn.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

De Voorjaarsraad van Europese regeringsleiders over klimaat

Mariko Peters - 12 maart 2008, 20:00

Vandaag debatteerde ik in de Kamer met premier Balkenende over de Nederlandse inbreng bij de vergadering van de Europese Raad, waar hij morgen naartoe gaat. Een van de belangrijkste onderwerpen waar de regeringsleiders donderdag en vrijdag over spreken is klimaatverandering.

In de voorbereiding van deze Europese Top heb ik geprobeerd de Nederlandse regering zover te krijgen dat ze hun best doen de andere regeringsleiders over te halen dat ze in hun conclusies vrijdagavond verder gaan dan ze nu van plan zijn. Op sommige punten lukte dat aardig, op andere wat minder.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Een stembusrevolutie!

Mariko Peters - 19 februari 2008, 16:12

Mariko Peters bezoekt Pakistan tijdens de verkiezingen. Hier doet zij verslag.

Voorlopige uitslagen wijzen onomkeerbaar op een grote overwinning voor de partij van Benazir Bhutto en de oppositiepartij van ex-premier Nawaz Sharif. Het ziet ernaar uit dat zij samen zelfs goed zijn voor een tweederde meerderheid in het parlement. De PML-Q, een gelegenheidspartij gelieerd aan president Muharraf, lijkt van de kaart geveegd nu hun kopstukken hun zetels hebben verloren. Dit betekent vooral een anti-stem tegen Musharraf. Niemand van de journalisten, juristen of waarnemers die ik vandaag spreek houdt het nog voor mogelijk dat Musharraf kan aanblijven. Hij moet aftreden, en de internationale gemeenschap moet die wens van de bevolking hoorbaar steunen. Dat is vooral een oproep richting de Verenigde Staten die Musharraf bleven steunen als partner in de oorlog tegen terrorisme. Maar zelfs een president die zover is afgedreven van het sentiment onder de bevolking als Musharraf (gisteren was hij er nog van overtuigd dat zijn partij het goed zou doen en dat hij de vader van het land zou blijven) zal het niet op een afzettingsprocedure willen laten aankomen, is de verwachting. Dat kan een tweederde meerderheid afdwingen. Die kan ook de veranderingen in de grondwet ongedaan maken, die Musharraf tijdens de noodtoestand afgelopen najaar doorvoerde.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

« Oudere blogposts -