Auteur-archief

GEZOCHT: FULLTIME-VRIJHEIDSSTRIJDERS

Tofik Dibi - 27 januari 2009, 13:57

‘Een hele zwarte dag voor de vrijheid van meningsuiting’, noemde Geert Wilders het verassende besluit van het gerechtshof in Amsterdam om toch over te gaan tot vervolging voor haatzaaien en discriminatie.

Ook Mark Rutte is heeft verbijsterd gereageerd op het besluit. De ‘liberaal’ wil de wet wijzigen naar Amerikaans model waarbij burgers en politici kunnen zeggen wat ze willen zolang er niet wordt aangezet tot geweld tegen personen en hun bezittingen. Opmerkelijk. Slechts een paar maanden geleden stelde prominente VVD’er Henk Kamp in zijn nota Islam dat imams, verenigingen, stichtingen, moskeeën, jeugdcentra, onderwijsinstellingen en websites die de integratie tegenwerken dan wel uitgezet dan wel gesloten, ontbonden of geblokkeerd moeten worden. Wat langer geleden probeerde de VVD ook al een beeltenis van Anne Frank met een Palestijnse sjaal te verbieden. Terecht beschuldigt Wilders Rutte van ‘eerste klas draaikonterij’.

De grootste hypocriet is echter Geert Wilders zelf. Want als 21 januari 2009 ‘een hele zwarte dag voor de vrijheid van meningsuiting’ was dan stond de afgelopen jaren het licht uit, omdat Geert Wilders onophoudelijk als een loslopende pitbull het vrije woord bijna halfdood heeft gebeten. Slechts een bescheiden greep uit de zwarte dagen voor de vrijheid van meningsuiting dankzij de Partij voor de Vrijheid: kunstenaar Jonas Staal, rapper Appa, de Koran, de koranvertaling van Kader Abdolah, www.marokko.nl, een debat over zwarte piet, An Inconvenient Truth op scholen, de Wereldomroep, een studentenvereniging die kraakles geeft etc. Het werd zelfs zo bont dat de PVV onlangs een preek van prediker Khalid Yasin wilde verbieden voor hij een woord had gesproken, terwijl de partij terecht schande sprak van pogingen om knutselwerkstukje Fitna vooraf te censureren. In alle gevallen werd de PVV net een beetje té Panisch Voor de Vrijheid.

Het zijn parttime-vrijheidsstrijders als Rutte en Wilders die onze vrijheden onrecht aandoen. Want alleen als we de vrijheid die we onszelf toekennen een ander ook gunnen, komen we een stap verder in het debat over de islam. Pas dan kunnen we anderen aanspreken op hun gebrek aan vrijheid. De politiek heeft fulltime-vrijheidsstrijders nodig die, 7 dagen per week en 24 uur per dag, het recht op vrije meningsuiting verdedigen. Ook als een imam, demonstrerende islamitische jongeren of websites dingen uitkramen of publiceren waar de honden geen brood van lusten.

Ik sluit me aan bij Geert Wilders en prominente anti-jihadist Robert Spencer. ‘2009: A year to defend free speech’.

En nu voor het echie.

P.S. Zelf zou ik nooit aangifte hebben gedaan tegen Geert Wilders, omdat ik houd van vuurwerk in het publieke debat en omdat het een onderschatting is van mijn weerbaarheid. Maar niemand staat boven de wet. Ook Tweede Kamerleden niet. In een ware rechtstaat als Nederland heeft elke burger het recht om een gang naar de rechter te maken. Dat zal vast geen pretje zijn voor Wilders, maar gelukkig kennen wij een onafhankelijke rechterlijke macht. Ik vertrouw erop dat deze tot een rechtvaardig oordeel komt.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

NU OBAMA PRESIDENT IS, WIL IK DAT HIJ…

Tofik Dibi - 22 januari 2009, 22:47

Het is de bedoeling dat iedereen, die dat wil, de zin afmaakt door zijn of haar politieke wens te formuleren.

Niet omdat hij dat dan ook gaat doen, maar omdat ik erg nieuwsgierig ben naar wat er onder jullie leeft. Ik zal op een gegeven moment ook mijn politieke wens inbrengen.

Nu Obama president is, wil ik dat hij…

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

GAST IN EIGEN HUIS

Tofik Dibi - 29 november 2008, 22:54

Dag allemaal. Gisteren stond er een stuk van mij in de Volkskrant over de integratie in ons land en het gevoel 'gast in eigen huis te zijn'.

‘Ik heb mezelf altijd als Amerikaan gezien, met alle beloften die Amerika inhoudt, maar gisteravond had ik plotseling het gevoel dat ik eindelijk mijn koffer kon neerzetten.’

Wekenlang spookte deze uitspraak van de Amerikaanse actrice Whoopi Goldberg, in reactie op Obama’s overwinning, door mijn hoofd. Ook ik heb mezelf altijd als Nederlander gezien. Ik heb hier kansen gekregen en gegrepen, en ben zo geworden wie ik nu ben. Ik hou zielsveel van Nederland. Maar er is een ‘maar’. Ik loop met een onzichtbare koffer rond. Ik ben geen gast en Nederland is niet mijn gastheer. Nederland is mijn thuis en toch kan ik die koffer nog niet definitief neerzetten.

De koffer verscheen al op vroege leeftijd. Om precies te zijn de eerste keer dat ik ging spelen bij een klasgenootje. Een ‘autochtoon’ klasgenootje. Voor ik vertrok, droegen mijn ouders me op me voorbeeldig te gedragen, anders zouden ‘zij’ denken dat ‘wij’ anders waren. De adrenaline gierde door mijn lijf. Ik had al veel gehoord over het speelgoedparadijs dat ik zou aantreffen. Wat ik aantrof, was de tot leven gekomen Intertoysgids. De tijd gleed als zand door mijn vingers en voor ik het wist, sloeg de klok zesmaal. Het was etenstijd. Ogenblikkelijk weerklonk moeders dagelijkse lokroep voor het eten. Bij mijn aanblik, bleef ze stokstijf staan. Haar gezicht liep rood aan en in een mislukte poging om te fluisteren zei ze tegen haar zoontje: ‘Waarom heb je niet gezegd dat hij hier bleef eten?!’ Vervolgens werd ik vriendelijk doch dringend naar huis gestuurd. Het schaamtegevoel dat me bekroop, zal ik nooit meer vergeten.

Mooie naam

Het gewicht van de koffer heb ik daarna nog vaak gevoeld. Terwijl ik, net zoals de meeste Nederlanders, hier geboren en getogen ben, voel ik me vaak te gast. Ook al is het uit interesse of nieuwsgierigheid, er wordt vaak benadrukt dat ik anders ben: ‘Waar kom je eigenlijk vandaan?’; ‘Tofik? Wat een mooie naam. Dat is niet Nederlands hè?; ‘Wat spreek jij goed Nederlands zeg!’; of: ‘Willen je ouders niet terug naar Marokko?’

De vraag is: wanneer ben je te gast en hoe lang moet je ergens verblijven om geen gast meer te zijn? Hoeveel generaties duurt het om voor volle Nederlander te worden aangezien? Zien anderen mij als Marokkaan, Marokkaanse Nederlander of Nederlander? En hoe zullen ze mijn toekomstige kinderen zien? De discussie over de benoeming van Ahmed Aboutaleb als burgemeester maakte zichtbaar hoe Nederland hiermee worstelt. De ene groep was enkel blij met zijn benoeming vanwege zijn Marokkaanse roots. De andere groep was om dezelfde reden kritisch of afkeurend. Zijn bekwaamheid bleek irrelevant in de discussie.

Geen islamisering van Nederland, maar 'verkaasing' van de islam

Voor Fortuyn was het antwoord op de vraag wie te gast is en wie thuis is helder. Zo zei hij over Marokkaanse rotjongens dat het wel onze rotjongens zijn. Dat is tegengesteld aan de opvattingen van Geert Wilders. Bij de afgelopen Algemene Beschouwingen zei hij: ‘Als u een logé, een gast ontvangt die de boel bij u thuis kort en klein slaat, uw familie bedreigt, het behang van de muren haalt en de televisie op straat gooit, dan zou u hem uw huis uitgooien. U zou hem uw huis uitgooien, zoals iedere verstandige Nederlander dat zou doen. Nederland is ons huis’.

Hoofddoekjes

Ook allochtone politici bekijken allochtonen dikwijls vanuit het gastperspectief. Zo zei Aboutaleb tijdens zijn zeer gewaardeerde optreden na de moord op Theo van Gogh tegen de Marokkaans-Nederlandse gemeenschap: ‘Wie niet wil, kan zijn koffers pakken.’ En Ahmed Marcouch zegt op zijn beurt dat het onaangepaste gedrag van Marokkaans-Nederlandse jongeren opgelost kan worden door ze naar hun oma in Marokko te sturen. Geen van deze uitspraken zou denkbaar zijn als autochtonen het onderwerp van discussie waren geweest. Autochtonen worden namelijk wél gezien als volwaardige Nederlanders. Toch lopen sommigen met het idee rond hun koffer te pakken, omdat Nederland steeds zichtbaarder en onomkeerbaar is veranderd en zij een verlies aan ‘thuisgevoel’ ervaren.

Of we het nu leuk vinden of niet, veel Nederlanders geloven in de islam. Dat is meer dan een obligate waarneming. Het betekent dat hoofddoekjes steeds meer op scholen en in verzorgingstehuizen te zien zullen zijn. Het betekent dat de hypotheekadviseur ook kennis kan hebben van de halal-hypotheek. Het betekent dat we bij het aanvaarden van openbare functies ook ‘zo waarlijk helpe mij Allah’ kunnen horen. Het betekent dat er naast onze overleden ouders en grootouders ook moslims op de begraafplaats kunnen liggen. En het betekent dat er soms een boerkini kan komen bovendrijven.

Gastenmentaliteit

Hoe graag sommigen het ons ook willen doen geloven dit is geen islamisering van Nederland, maar een ‘verkaasing’ van de islam. Want de Nederlandse islam is te allen tijde gebonden aan de Nederlandse Grondwet. De jongste generaties allochtonen weten niet beter en respecteren in het algemeen de daarbij behorende rechten en plichten en vinden het terecht dat relschoppers worden aangepakt. Nederlandse moslims moeten op hun beurt begrijpen dat niet iedereen in Nederland op hun geloof zit te wachten. Dat angst voor de islam niet gelijkstaat aan racisme en dat een Nederlandse islamitische traditie tijd, inlevings- en aanpassingsvermogen vereist.

Ook in Nederland is het tijd voor change. Maar ook hier zal de reis nog lang duren. Een nieuwe leider kan Nederland niet een-twee-drie van de ingewortelde gastenmentaliteit ontdoen. Ik wil niet net als Whoopi Goldberg wachten op een allochtone leider voor ik mijn koffer uitpak. Met mij moeten allochtonen én autochtonen de wil hebben hun koffer neer te zetten, want dat bevordert het gevoel thuis te zijn. Ik wil de kersverse minister voor Integratie, Eberhard van der Laan, uitdagen om gezamenlijk de kinderen van de multiculturele samenleving te ontdoen van hun belastende bagage.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

ELLA

Tofik Dibi - 14 november 2008, 00:49

Ella Vogelaar zei dat ze zich kon voorstellen dat Nederland op den duur ook een islamitische traditie zou krijgen. En een stortvloed van kritiek brak uit.

Ella Vogelaar zei: ‘minder polarisatie, daar sta ik voor’. En een stortvloed van kritiek brak uit.

……… En toen werd het stil. Zo stil dat zelfs draaiende camera’s nul op rekwest kregen. Ella Vogelaar verdween uit de politieke arena en verscheen in de Vogelaarwijken.

Waarom is Ella naar huis gestuurd?

Niet vanwege prestaties op haar portefeuille. Anders kunnen Cramer, Eurlings, Rouvoet en Huizinga direct volgen.

Niet vanwege de SS Rotterdam. Niet vanwege de databank voor Antilliaanse probleemjongeren. en ook niet vanwege ontluisterende mediaoptredens.

Ella moet naar huis, omdat Ella te links is. Ella moet naar huis, omdat Ella niet past in het politieke klimaat. Ella moet naar huis, omdat Ella niet scheldt op Marokkaanse Nederlanders.

Ella Vogelaar zei dat ze zich kon voorstellen dat Nederland op den duur ook een islamitische traditie zou krijgen. En ik voelde me een beetje meer thuis.

Ella Vogelaar zei: ‘minder polarisatie, daar sta ik voor’. En ik voelde me een beetje meer thuis.

Dank daarvoor.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

‘OP NAAR DE NUL COFFEESHOPS’

Tofik Dibi - 9 november 2008, 17:39

Op naar de nul onzinnige voorstellen kan je beter zeggen, want na al die andere verboden en geboden (http://campagne.groenlinks.nl/bromsnor/bromsnor.php ), is het weer zo ver. Het CDA heeft voorgesteld om alle coffeeshops te verbieden. Het voorstel kan natuurlijk op de zegeningen rekenen van de andere christelijke partijen. CDA-fractievoorzitter Pieter van Geel moet dringend een jointje roken en relaxen, want wat hij wil is slecht voor de volksgezondheid en goed voor de criminaliteit.

Van Geel stelt dat op veel zolders in achterstandswijken illegale kwekerijen van softdrugs zijn waar vervolgens grote criminelen veel geld aan verdienen. Zolang dit getolereerd wordt, zullen volgens hem de problemen in die wijken nooit opgelost worden.

Je zou bijna denken dat de CDA’er high was, toen hij dit zei. Als wij nu niet eens in staat zijn om illegale kwekerijen in zolders in achterstandswijken aan te pakken, hoe denkt meneer van Geel dan na het sluiten van alle coffeeshops op te kunnen treden tegen een verhonderdvoudiging van deze illegale kwekerijen?

Ik keek er vroeger anders tegen aan, maar tegenwoordig ben ik trots op ons progressieve softdrugsbeleid. Kort na de aanslagen op 11 september heb ik een aantal maanden in New York doorgebracht. De eerste paar weken woonde ik in bij een bevriend gezin in een keurige en witte randgemeente van New York City. De oudste dochter had, zo bleek al snel, een vast ritueel met vrienden en vriendinnen. Ze stapte elke avond na etenstijd in de auto, pikte een paar ‘homies’ op en reed rondjes door de gemeente. Tijdens deze rondjes, toverde één van de medepassagiers direct een ‘bong’ tevoorschijn. Terwijl de één de bong gebruikte om weed te roken, keken de medepassagiers hysterisch om zich heen en spoten driftig met deo. Die avond waren ze de politie te slim af, maar het hele gezelschap was al meerdere keren met politie en justitie in aanraking geweest. Toch heeft dat ze nog nooit bewogen te stoppen met blowen. Het leek zelfs alsof de spanning van het gepakt worden, de kick alleen maar vergrootte. Aan het einde van elke week, reden de vrienden vrolijk, zij het met wat afkickverschijnselen, naar de vaste dealer. Wat ik daar zag, was toch wel opmerkelijk. De dealer had een uitgebreid assortiment. Het enige wat nog miste was een menukaart. Het gezelschap was aan het twijfelen. Zouden ze dit keer naast weed Special K, Crystal Meth, XTC, cocaïne of heroïne nemen? Na een bizarre en ongemakkelijke discussie over verschillende soorten trips (‘that last K we took, was ammaaaazzzinggg’) en geld (‘i already payed last time’) kochten ze naast softdrugs ook verschillende soorten harddrugs.

Al snel daarna had ik een kamer gevonden in New York. Harlem om precies te zijn. Wat ik daar zag, was ook opmerkelijk. Bij de lift van de flat, bij het basketbalveldje, bij de community center, bij het schooltje, ‘on the block’, bij de McDonald’s, overal krioelden ze. Dealers. Jonge jongens (en soms meisjes) die iedereen op hun pad één ding te zeggen hadden: ‘pssst, i got good shit man’.

Als het aan het CDA, de ChristenUnie en de SGP ligt, liggen dit soort Amerikaanse toestanden in het vooruitzicht voor Nederland. Dan worden drugs op de hoek van de straat verkocht. Dan schieten de illegale kwekerijen als paddo’s uit de grond. Dan dwingen we jong en oud in de armen van dealers. Dan stijgen de verslavingen en ongelukken. Dan heeft de politie voor andere dingen geen tijd. Dan bepaalt de staat over de keuzevrijheid van volwassen burgers.

Iedereen heeft recht op zijn of haar eigen standpunt, maar voor je die kan bepalen moet je alle voors en tegens goed hebben afgewogen. Om die reden wil ik een uitnodiging doen aan Pieter van Geel (CDA), Arie Slob (ChristenUnie) en Bas van der Vlies (SGP):

Willen jullie binnenkort met mij meegaan naar de Tweede Kamer* om de positieve en negatieve gevolgen van een verbod op coffeeshops te bediscussiëren?

* De Tweede Kamer is een coffeeshop in Amsterdam

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

TEGENOVER ELKE MAROKKAAN…

Tofik Dibi - 16 oktober 2008, 19:58

die de boel verziekt, staan duizenden anderen die de boel bijelkaar houden.

En dat is iets wat we, temidden van alle hoofdpijnberichten, weleens dreigen te vergeten. Gelukkig kan vandaag daar niemand omheen.

Aboutaleb wordt de nieuwe burgemeester van Rotterdam en eerste Marokkaans Nederlandse burgemeester in Holland.

Gefeliciteerd .

P.S. ik ben overigens vóór een burgemeester gekozen door het volk en niet in achterkamertjes, maar dat mag de pret nu even niet drukken.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

JAMES BOND in de 2e KAMER

Tofik Dibi - 18 september 2008, 19:32

Gisteren vonden de Algemene Politieke Beschouwingen plaats. Die vinden aan het begin van elk politiek jaar plaats en dan gaan de fractievoorzitters van alle politieke partijen met elkaar en met het kabinet in debat over de plannen voor het komende jaar. Het was een lange en ietwat saaie zit gisteren en in combinatie met de Ramadan zorgde dat ervoor dat ik vroeg ging slapen.

Zo vroeg dat ik Pauw en Witteman en in het bijzonder hun gast PvdA-raadslid Fouad el Haji heb gemist. En dat zou ik weten ook, want ik had het slaap nog niet uit mijn ogen gewreven of ik kreeg al sms’jes en telefoontjes met consequent een andere versie van de volgende vraag:

‘Bent u ook weleens geronseld door de Marokkaanse overheid?’

Wat bleek. Het tot dan toe onbekende raadslid uit Rotterdam had signalen ontvangen dat Marokko bezig was met ronselpraktijken in Nederland. Om invloedrijke Marokkaanse Nederlanders, waaronder Tweede Kamerleden, voor de Marokkaanse zaak warm te maken zou de Marokkaanse overheid ze op allerlei mogelijke manieren (snoepreisjes, galadiners etc.) verleiden. In een bijzin noemde hij de SP en GroenLinks zonder daarbij man en paard te noemen.

Zo kan het gebeuren dat je van de één op de andere dag verdacht bent. Ja, want het CDA belde en wees me erop dat zij een debat zouden aanvragen over de ronselpraktijken van Marokko in Nederland. Prima, zei ik. Mijn steun hebben jullie, want GroenLinks verzet zich al sinds Mohammed Rabbae (die in 1993 een boek schreef over vereniging Amicales als lange arm van de Marokkaanse overheid) tegen de bemoeienis vanuit Marokko. Maar de volgende vraag was:

‘Ben jij benaderd door de Marokkaanse overheid?’

NOVA, Trouw, de Telegraaf, de Volkskrant en Pauw en Witteman wilden allemaal antwoord op dezelfde vraag. Geert Wilders doet er nog een schepje bovenop. Hij wil dat het kabinet de Marokkaans Nederlandse Kamerleden nog even doorlicht voordat het debat volgende week plaatsvindt.

Bizar toch? Dat elke malloot bij een serieus programma iets kan roepen en je de volgende dag door iedereen wordt bevraagd en aangekeken alsof je een wolf in schaapskleren bent. Ik heb er een hele bittere nasmaak van in mijn mond.

Desalniettemin is er nog een punt. Een groot deel van de inkomsten van Marokko zit in de portemonnaie van Marokkanen in de rest van de wereld. Om haar economische stabiliteit te garanderen is Marokko dus afhankelijk van investeringen en toerisme van Marokkanen in het buitenland. Mijn gezond verstand zegt mij dat Marokko dan alles op alles moet zetten om de banden zo nauw mogelijk te laten zijn. Hier moet kritisch naar gekeken worden.

Niemand zal mij ooit uit Marokko weg kunnen houden. Mijn oma woont daar, mijn familie en vrienden wonen daar. Maar niemand, zeker geen vreemde staat, moet mij komen vertellen waar en hoe ik mijn centjes moet uitgeven.

P.S. Inmiddels is al bekend geworden dat het ging om ex-SP'er Ali Lazrak die benaderd is door de Marokkaanse overheid, maar heeft geweigerd mee te werken.

P.S.S. Kan iemand de banden van Geert Wilders met Israel ook ff onderzoeken?

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

MAROKKO

Tofik Dibi - 17 juli 2008, 20:19

Dag allemaal,

Ik ben op het moment in Marokko op vakantie en hou deze week van maandag tot vrijdag een weblog bij over mijn ervaringen hier voor dagblad Trouw.

Hieronder de links naar de de weblogjes.

Maandag:

http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article1038201.ece/Weblog_Dibi_GL__Halve_nationaliteit

Dinsdag:

http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article1038475.ece/Weblog_Dibi_GL_Marokkanen_op_bezoek_in_Marokko

Woensdag:

http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article1039587.ece/Weblog_Dibi_GL_Discriminatie_in_de_naam_van_integratie

Donderdag:

http://www.trouw.nl/hetnieuws/nederland/article1040547.ece/Weblog_Dibi_GL_PTSS

En morgen volgt de laatste .

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

HET ECHTE VRIJE WOORD + UPDATE

Tofik Dibi - 5 juli 2008, 02:56

Normaal gesproken strijden de VVD en de PVV tegen elkaar om te laten zien wie er harder optreedt en foutere teksten uitslaat tegen allochtonen in het algemeen en moslims in het bijzonder. Voorlopig hebben de twee partijen even samenwerking gezocht.

Want voormalige partijgenoten Geert Wilders en Mark Rutte hebben in het Tweede Kamergebouw een vrijdenkersruimte geopend. Hier willen de rechtse rakkers ruimte bieden voor werk van kunstenaars, columnisten en cartoonisten die op enige manier met censuur te maken hebben gehad. Hierbij moeten we denken aan Theo van Gogh, maar ook Gregorius Nekschot.

Mark Rutte had ‘ nooit gedacht in Nederland nog de barricaden op te moeten voor het vrije woord.’ Het willen bieden van een ruimte aan artiesten die elders geweerd worden uit angst voor repercussies of die slachtoffer zijn geworden vanwege hun uitingen vind ik een sympathieke symbolische waarde hebben.

Juist om die reden heeft GroenLinks een trackrecord in het verdedigen van individuen die bedreigd worden vanwege hun beelden en woorden. Daarin is de inhoud en politieke kleur van de uitingen irrelevant. De VVD en de PVV daarentegen hebben alleen een trackrecord in het verdedigen van het vrije woord als dat islamkritisch of islamofoob is. (Behalve als het gaat om hun voormalige trofee Ayaan Hirsi Ali, maar dat terzijde…)

Niet lang geleden ben ik de barricaden opgegaan voor het vrije woord toen drie demonstranten waren gearresteerd met een satirische poster over Geert Wilders. Ook ik ben toen gearresteerd. Het verhaal is u welbekend.

Ik wil de VVD en PVV steunen in hun actie voor het verdedigen van het echte vrije woord. En die geldt voor iedereen in Nederland. Daarom heb ik de volgende vraag aan Mark Rutte en Geert Wilders:

‘Ben u bereid in uw vrijdenkersruimte ook ruimte te bieden voor onderstaande satirische poster?’

En wat dacht u van onderstaande afbeelding?

http://www.at5.nl/nieuwsartikel.asp?newsid=32491

Ik zie graag een spoedige reactie tegemoet.

Inmiddels is er een reactie binnen van beide partijen. Check de link:

http://www.depers.nl/binnenland/220324/Exporuimte-niet-voor-iedereen-vrij.html

Ben benieuwd wat jullie ervan vinden en ik zou het op prijs stellen als jullie voor de verandering is ONTOPIC willen blijven.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

MARCOUCH

Tofik Dibi - 8 juni 2008, 16:13

´Er moet licht komen, en er was licht.´ Een willekeurige schooldag op mijn katholieke basisschool in Vlissingen kon worden geopend met dit citaat uit de Bijbel. Net zo groots als de meester sprak over de ´oorsprong van de wereld´, zo stil was hij over de Big Bang.

Op mijn openbare zwarte school in Amsterdam was vooral de evolutietheorie aanwezig maar werd wel over het scheppingsverhaal gediscussieerd. De discussies waren verhit, maar de ruimte die de school bood voor zowel religie als religiekritiek leerde mij kritisch nadenken.

Mijn klomp brak toen ik de opvattingen hoorde van mijn stadsdeelvoorzitter Ahmed Marcouch.

´Islamitische scholen zijn eigenlijk ontstaan uit nood, omdat op openbare scholen geen ruimte was voor religie en moslims zich constant moeten verantwoorden.´ Hij vindt dat ook openbare scholen godsdienst moeten gaan onderwijzen.

Islamitisch onderwijs is ontstaan omdat ouders behoefte hebben om hun kinderen te onderwijzen in religieuze normen en waarden. Die behoefte leeft sinds de komst van de gastarbeiders bij een beperkt deel van de Islamitische ouders in Nederland en daar is niets mis mee. Ook niet met godsdienstonderwijs in de moskee. Maar verreweg de meeste islamitische ouders sturen hun kinderen bewust naar een openbare school en niet naar het islamitisch onderwijs. En dat doen zij omdat zij helemaal geen behoefte hebben aan religieus geinspireerd onderwijs.

'Het moet niet gekker worden', zou iemand anders zeggen. Stel, je bent moslim maar je beschouwt het als een prive-zaak. Je stuurt je kinderen bewust naar een openbare school (en niet naar een Islamitische) omdat je dat voor hun ontwikkeling beter vindt. Plotseling word je van achteren ingehaald door Imam Marcouch, die vindt dat jouw kinderen ook doordeweeks zijn religieuze normen bijgebracht moeten worden. Waar moet je dan naar toe?

Of stel, je bent één van die weinige autochtone ouders die hun kinderen bewust op een zwarte openbare school plaatsen omdat je het belangrijk vindt dat de klassen gemengder raken. Dan komt je stadsdeelvoorzitter melden dat er voortaan ook in de Islam wordt onderwezen. Goede kans dat je dan je biezen pakt.

Het voorstel van Marcouch werkt segregatie in de hand. Op openbare scholen in Wassenaar waar de eerste moslim zich nog moet melden, zal Islamitisch onderwijs niet snel worden gegeven. Dat zal veel eerder gebeuren op de zwarte scholen in wijken als Slotervaart. Dat enkele autochtone gezin dat hielp de segregatie te doorbreken, fietst dan direct – met kinderen en al – een half uurtje om.

Bovendien, openbaar is openbaar onderwijs en het scheppingsverhaal is daar niet de oorsprong van de wereld.

Dat wil niet zeggen dat er geen ruimte is voor debat over religie op openbare scholen. Marcouch doet onrecht aan wat er nu gebeurt in het openbaar onderwijs. Zelfs al hebben scholen er geen zin in, de discussie over de plek van de Islam in Nederland wordt volop gevoerd in de lerarenkamer, in het klaslokaal, op het schoolplein en op MSN. Eerder wordt er in Nederland al teveel over de Islam gepraat dan te weinig.

Op 1 punt heeft Marcouch namelijk wel gelijk: moslims moeten zich constant verantwoorden. Vooral omdat ze de scheiding tussen kerk en staat, tussen openbaar en prive niet zouden snappen. Bovendien krijgen Islamitisch-Nederlandse jongens aan de lopende band te horen dat zij ´seksueel contactgestoord´, ´tuig´ en ´geradicaliseerd´ zijn. Of dat zij – en hier is weer Ahmed Marcouch aan het woord – 'moeten leren kiezen voor een baard óf een baan'.

Aan de vooroordelen die er over moslims bestaan heeft Marcouch er nu weer 1 toegevoegd. Alle moslims willen moslimonderwijs en het onderscheid tussen openbaar en bijzonder zegt ons niks.

Nu geliefde stadsdeelvoorzitter, ik hoor daar niet bij. Als de tijd ooit komt dat ik kinderen heb en jij je zin hebt gekregen in onze wijk Slotervaart, dan fiets ik mijn kinderen een half uurtje om naar Amsterdam-Zuid. Daar krijgen ze tussen alle soorten kindjes dan ook fijn les in de Big Bang. Niet wereldvreemd, maar wereldwijs. Over de Islam vertel ik ze wel uitgebreid thuis.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

« Oudere blogposts -