Auteur-archief

Afscheid van de Kamer

Wijnand Duyvendak - 3 september 2008, 16:37

Gisteren heb ik officieel afscheid genomen van de Tweede Kamer.  Hieronder vind je mijn afscheidsbrief aan de Kamervoorzitter en de speech die zij gisteren bij mijn afscheid hield.

 

Amsterdam 28 augustus 2008

 

Beste voorzitter, beste Gerdi,

 

De eerste helft van 2008 schreef ik tussen het kamerwerk door het boek “Klimaatactivist in de politiek”. Het boek is een pleidooi om snel tot een effectieve aanpak van de klimaatcrisis te komen. Daarvoor zijn, zo analyseer ik, ingrijpende politieke maatregelen nodig. Evenzeer vraagt de klimaatcrisis om een brede, open, in de maatschappij gewortelde klimaatbeweging.

Ik beschrijf in het boek hoe deze klimaatbeweging vorm zou moeten krijgen  Ik doe dat mede aan de hand van mijn eigen politieke biografie: van actievoerder tot overtuigd parlementariër.

 

Naar mijn vaste overtuiging heeft een politicus de plicht zich te verantwoorden over zijn oude én zijn nieuwe inzichten – over de ontwikkeling in zijn denken. En niet na zijn pensioen, maar permanent.

 

De maatschappelijke tegenstellingen in de jaren tachtig waren scherp. Het engagement was groot. Er was bij velen een besef dat het mogelijk was samen de maatschappij te veranderen. Dat was positief en het is een gevoel dat we nu weer dringend nodig hebben, willen we de klimaatverandering kunnen stoppen. Maar ik wilde in het boek ook de negatieve ervaringen uit de jaren tachtig beschrijven. Om duidelijk te maken waarom ik er steeds meer voor koos binnen de kaders van de rechtstaat actie te voeren, en waarom ik mij meer en meer op beïnvloeding van het parlement ging richten.

 

De aankondiging van mijn boek ontketende direct een enorme maatschappelijke discussie over de jaren tachtig. Het debat werd scherp gevoerd. Ik moest me iedere dag weer over nog meer acties in de jaren tachtig verantwoorden, ook acties waaraan ik part noch deel had gehad of waartegen ik me destijds al had gekeerd. De rust en ruimte voor een adequate verantwoording ontbrak steeds meer, iedere nuance was zoek.

De discussie over mijn rol in de jaren tachtig dreigde mijn functioneren in de Kamer te gaan overschaduwen. Een Kamerlid moet onbelast en vrij kunnen werken. Dat werd voor mij steeds lastiger. Op dat moment past  terugtreden, hoe spijtig dat ook is. Daarom biedt ik U mijn ontslag aan met ingang van 3 september 2008.

 

Er wordt wel gezegd dat voor iemand met mijn politieke biografie geen plaats kan zijn in de volksvertegenwoordiging. Ik vind dat een erg onverstandige opvatting. Ik meen nu juist dat het de kracht is van onze parlementaire democratie en onze rechtstaat is dat zij mensen nieuwe kansen biedt – integreert in plaats van uitsluit. Juist het open karakter van het Nederlandse politieke systeem heeft mij tot een vurig aanhanger ervan gemaakt.

 

Tot slot wil ik alle collega’s hartelijke danken voor de prettige samenwerking en zeg ik uit de grond van mijn hart tegen alle medewerkers van de Tweede Kamer: jullie werk is van onschatbare waarde en spreek ik mijn grote dank uit voor alle geboden ondersteuning.

 

 

Met vriendelijke groet,

 

 

Wijnand Duyvendak

 
Speech Kamervoorzitter Gerdi Verbeet bij het afscheid van Wijnand Duyvendak op dinsdag 2 september 2008

De publiciteit en commotie rond uw boek ‘Klimaatactivist in de politiek’ hebben u ertoe gebracht vroegtijdig uw Kamerlidmaatschap  neer te leggen. U bent tot de conclusie gekomen dat de verantwoording die u moet afleggen voor uw acties in de jaren tachtig niet zijn te verenigen met het Kamerlidmaatschap en dat deze verantwoording alleen kan plaatsvinden na terugtreden uit de Kamer. Op 14 augustus jl. hebt u aangekondigd de Kamer te verlaten.
Ik vind het spijtig dat u tot deze conclusie hebt moeten komen, maar ik heb respect voor uw besluit.

U hebt op de kop af 2294 dagen (vanaf 23 mei 2002, bijna zes en een half jaar) in de Kamer gezeten. Bij uw maidenspeech op 27 juni 2002 over de  milieuwethandhaving merkte Minister Pronk destijds op dat deze maidenspeech de meest constructieve was die hij ooit van een lid van GroenLinks had mogen horen.

U hebt zich in de afgelopen zes jaar met veel onderwerpen bezig gehouden: milieu- en klimaatbeleid, energiebeleid, ruimtelijke ordening, bestuurlijke vernieuwing en verkeer en waterstaat.
Op deze onderwerpen hebt u stevig oppositie gevoerd, initiatieven genomen en met passie en op basis van inhoudelijke deskundigheid en betrokkenheid gedebatteerd.

Uw scherpe toon is nooit ten koste gegaan van uw respect voor uw opponenten. U voer een eigen koers, maar was ook bereid steun bij anderen te zoeken en compromissen te sluiten.
U was zeer actief in de discussies over de ruimtelijke inrichting van Nederland in het kader van de Nota Ruimte.  Op het terrein van milieu hebt u zich beziggehouden met tal van onderwerpen. Maar het onderwerp dat u het meest aan het hart gaat is de klimaatverandering. Binnen de commissie VROM was u nauw betrokken bij het in opdracht van de Kamer tot stand gekomen onderzoek naar de klimaatverandering. In vele debatten hebt u met verve gestreden voor een ambitieuzer klimaatbeleid.

Behalve dat u goed was in het stellen van kritische vragen kwam u ook met een aantal initiatiefnota’s en –wetsvoorstellen. Recentelijk nog diende u een initiatiefwetsvoorstel in over het beperken van emissies van broeikasgassen door kolengestookte energiecentrales.

U hebt in 2002 voor het parlementaire werk gekozen om met vreedzame middelen in een politieke gemeenschap een doorbraak probeert te bereiken. Nu ruim zes jaar later constateer ik dat u de parlementaire instrumenten ten volle en met overgave hebt benut. Hierbij was u altijd kritisch over de positie van de Kamer versus de regering. Menig maal hebt u gevraagd waar de Kamer eigenlijk geacht werd mee in te stemmen en menigmaal hebt u gepleit voor een betere informatievoorziening.
U hebt gezegd dat u de strijd tegen de klimaatverandering zult blijven voeren en dat u van buiten de Kamer zult blijven proberen de politieke besluitvorming te beïnvloeden. Zelf zei u: “ik geef mijn zetel op, maar meer ook niet!”

Ik wens u hierbij alle succes. Wijnand, het ga je goed!

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Inleiding Wijnand Duyvendak bij presentatie van “klimaatactivist in de politiek”

Wijnand Duyvendak - 20 augustus 2008, 15:11

Hieronder de inleiding van Wijnand Duyvendak bij de presentatie van zijn boek ‘Klimaatactivist in de politiek’.

Beste mensen!

De kinderen hadden deze zomer een computerspel mee op vakantie: Rollercoaster. Je bouwt er achtbanen mee. Eindeloos waren ze ermee in de weer. Afgelopen weken voelde ik me alsof ik zelf in een rollercoaster zat. Natuurlijk, zelf erin gestapt, met het versturen van de uitnodiging voor deze presentatie. Maar daarna: ging het op en neer, werd ik door elkaar geschud, hellingen werden steiler. Tot afgelopen donderdag – toen ik er maar even uitstapte. Ik wilde weer controle, met de voeten op de grond, autonomie.

Het begon met een mooi idee – met wat nog steeds een goed idee is: een boek schrijven over de klimaatcrisis.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Aftreden

Wijnand Duyvendak - 14 augustus 2008, 20:49

Hieronder het bericht over mijn aftreden dat ook de site van GroenLinks is geplaatst.

Wijnand Duyvendak treedt terug als Kamerlid

Op donderdag 14 augustus heeft Wijnand Duyvendak besloten om terug te treden als Tweede-Kamerlid voor GroenLinks. Hij deed dat na aanhoudende berichtgeving in de media over zijn rol bij acties in de jaren tachtig.

Duyvendak legde tijdens een persconferentie een verklaring af waarin hij onder meer het volgende zei.
“Sinds ik begin jaren tachtig politiek actief werd, heb ik me altijd verantwoord voor mijn acties.
Ik heb altijd geweten dat verantwoorden kwetsbaar maakt. Toch heb ik nooit de keuze gemaakt om mijn mond te houden. De Wijnand Duyvendak uit de jaren tachtig is een andere Wijnand dan degene die hier nu zit. Er zit een belangrijke overgang van soms ook illegale acties naar het beïnvloeden van parlementaire besluitvorming via maatschappelijke acties, die burgerlijke ongehoorzaamheid zo nodig niet schuwen. Ik dacht ‘Het moet echt anders’ en koos toen zeer bewust voor de parlementaire weg, ondersteund door acties.”
“We leven in een gemeenschap waarin we onze conflicten op een fatsoenlijke manier proberen te beslechten. Hier, in het parlement, moet het verschil gemaakt worden.”
“Dinsdagavond werd ik geconfronteerd met een nieuw gegeven waar ik me rot van schrok. Per e-mail kreeg ik een open brief waarin een oud-topambtenaar van EZ me schreef over bedreigingen die hij en zijn gezin hadden gekregen naar aanleiding van publicaties in het blad Bluf! Het NRC publiceerde daarover vandaag. Tot deze week heb ik daar niets van geweten en ik heb er, wellicht ten overvloede, ook geen enkele betrokkenheid bij gehad.”
“Zeker gezien dit nieuwe feit, word ik in de beeldvorming nog sterker de jaren tachtig ingezogen. Dat is een beeld waarin ik me niet herken. Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik me beter kan verdedigen als ik mijn functie van Kamerlid neerleg. Dan heb ik mijn handen vrij om me te verzetten tegen een beeld waar ik me ontzettend ongelukkig bij voel.”
“Ik hoop uit de grond van mijn hart dat mijn bijdrage aan de verantwoording ook bij anderen zal leiden tot reflectie en verantwoording.”
“In mijn boek, dat woensdag wordt gepresenteerd, concludeer ik dat in de strijd tegen de klimaatverandering twee dingen nodig zijn: politici met het lef om de benodigde maatregelen te nemen én mensen die bouwen aan een grote, open klimaatbeweging die werkt binnen de grenzen van de wet. Langs die weg wil ik me de komende jaren keihard blijven inzetten.” Met mijn boek in de hand wil ik graag het debat aangaan en met verve voeren over de wijze waarop we klimaatcrisis moeten bestrijden, maatschappelijk en politiek.

Fractievoorzitter Femke Halsema reageerde met respect en “met veel pijn in mijn hart” op het besluit van Duyvendak. In een korte toelichting zei ze verder onder meer het volgende:
“Ik begrijp dat Wijnand in het licht van de gewijzigde omstandigheden tot zijn besluit is gekomen, maar ik betreur het ook heel erg.”
“Vorige week heb ik de inbraak uit 1985 hard veroordeeld. Ik had ook kritiek op de manier waarop hij het naar buiten heeft gebracht. Wij hebben Wijnand toen de ruimte gegeven om te werken aan herstel van zijn geloofwaardigheid. Ik betreur het heel erg dat hij die ruimte, binnen zijn werk als Kamerlid, nu niet meer ziet.”
“Wijnand is altijd open geweest en heeft zelf informatie aangedragen over zijn activiteiten in het verleden. Zijn bereidheid tot verantwoording is uitzonderlijk. Dat mensen zich verantwoorden over het verleden vind ik van groot belang. Dan moet er echter wel publieke ruimte zijn om te erkennen dat mensen veranderen en zich ontwikkelen. En die ruimte heb ik de afgelopen weken weleens gemist.”
 “De fractie van GroenLinks, de partij en ik, zullen Wijnand enorm missen. Als deskundig en betrokken Kamerlid. Een competente en integere collega en een democraat in hart en nieren. En een ongeëvenaarde kenner van de mondiale klimaatproblemen en de oplossingen daarvoor.”
“Ik zal hem persoonlijk missen en het is een grote aderlating voor mijn partij.”

Den Haag, 14 augustus 2008

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Er is hoop; als het maar Hillary of Barack wordt.

Wijnand Duyvendak - 4 februari 2008, 13:50

Elke toekomstige president van de VS die het rampzalige klimaatbeleid van Bush wil keren, is veel dank verschuldigd aan Al Gore. Daarbij maakt het echter wel degelijk veel verschil of de opvolger van Bush een Republikein of een Democraat is.

Zoek op de sites van de Republikeinse presidentskandidaten Romney, Giuliani en Huckabee naar het woord ‘climate change’, en het resultaat is nul komma nul. De interesse van deze heren in energievraagstukken is beperkt tot de vraag hoe Amerika minder afhankelijk kan worden van de import van olie uit het instabiele Midden-Oosten. Alleen Republikein McCain heeft serieus nagedacht over klimaatverandering, die hij ‘a serious threat’ noemt. Reden overigens waarom McCain hard verketterd wordt door zijn Republikeinse concurrenten. Zoals Mitt Romney, die McCain op een verkiezingsbijeenkomst beschuldigde van het steunen van ‘radicale klimaatwetgeving’ en een ‘gigantische nieuwe energietax’. Daarmee inspelend op de allergie van veel Amerikanen voor alles wat naar radicaal, wetten en/of belasting neigt. McCain is ook degene die in 2003 samen met de democratische senator Lieberman een wetsvoorstel heeft ingediend voor een systeem van ‘cap-and-trade’, ofwel handel in broeikasemissierechten zoals Europa dat al kent. McCain zoekt de oplossing van het klimaatprobleem vooral in meer kernenergie. 

Slechter dan onder Bush kan het Amerikaanse klimaatbeleid eigenlijk niet worden. Bush heeft niet alleen lange tijd ontkend dat er een klimaatprobleem bestaat, maar ook heeft hij altijd geweigerd zich vast te leggen op het verminderen van de CO2-uitstoot. Sinds hij in het Witte Huis zit, is de uitstoot in de VS alleen maar gestegen. Nergens ter wereld is de CO2-uitstoot per hoofd van de bevolking zo hoog. Met Romney, Giuliani noch Huckabee is hier enige kentering in te verwachten. Zij  betonen zich de wettige erfgenamen van Bush’ desastreuze beleid. McCain is ook op dit terrein weer de eigenzinnige kandidaat. Maar hoe eigenzinnig ook, ook zijn ambities vallen compleet in het niet bij die van de Democratische kandidaten.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Europees beleid houdt kolencentrales niet tegen

Wijnand Duyvendak - 24 januari 2008, 15:31

Gisteren presenteerde de Europese Commissie haar klimaatplannen. Het is te mager, de klimaatcrisis vraagt om ingrijpender plannen. We raken op deze manier verder achterop. De Nederlandse regering heeft voor het halen van haar klimaatdoelen sterk geleund op de EU. Voor meer dan driekwart moesten de Nederlandse doelen gehaald worden door maatregelen en wetten die de EU zou gaan uitvaardigen. Die maatregelen zitten niet in het pakket dat gisteren is voorgesteld. Het kabinet zal nu zelf veel meer moeten doen. Verschuilen achter Europa kan niet langer.

Dat kan ook niet meer als het gaat om de bouw van vijf nieuwe kolencentrales in Nederland, waarvoor de plannen op de tekentafels liggen. Minister Cramer bezwoor ons tot nu toe dat er alleen ‘schone’ kolencentrales zouden komen: vanwege europees beleid zou het alleen nog rendabel zijn deze centrales te bouwen mét CO2-opslag, en veel biomassabijstook. Los van wat je daarvan precies vindt, met de nieuwe voorstellen blijven de vuilste kolencentrales voor de producenten zeer rendabel. PvdA-kamerlid Samsom bezwoer eerder zelfs dat er vanwege EU-beleid geen kolencentrales gebouwd gingen worden. Dat blijkt nu allemaal wensdenken te zijn geweest. Wie geen kolencentrales wil, moet nu handelen. Ik heb vandaag in de Kamer minster Cramer om opheldering gevraagd, en wil volgende week een debat met haar. Een uitweg is mijn initiatiefwet op de kolenbelasting, die ik klaar heb liggen.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Reageren] [Permalink]

Een heel mager akkoord na een spektakulaire vergadering

Wijnand Duyvendak - 15 december 2007, 09:10

Na uren van schorsingen hervatte de voorzitter tegen een uur de plenaire bijeenkomst op de klimaattop in Bali. Eerst moesten er excuses gemaakt worden. Gekwestste ego’s wilden aandacht. China en Pakistan voelden zich in een procedurele kwestie niet fair behandeld door de Indonesische voorzitter. Deze ging door het stof. Maar dat was niet genoeg. Excuses werden ook verlangd van de secretaris (zeg maar de dagelijkse leider van het hele proces, op de conferentie maar ook jaar in jaar uit tussen de conferenties), de Nederlander Yvo de Boer. Hij had helemaal niks met deze affaire te maken. Deze brak toen ook hij sorry zei. Hij werd emotioneel, en verliet de zaal. Iedereen toch een beetje verbijsterend achterlatend. Gevolg van tien dagen bijna zonder slaap werken en onderhandelen, en het dan even niet kunnen hebben. Toen hij later terug was werd hij enorm toegejuicht. Heel verdiend want hij is de ruggegraat van het hele proces.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Klimaattop op Bali] [Reageren] [Permalink]

Strijd tegen de klok

Wijnand Duyvendak - 15 december 2007, 05:33

Het is al vier uur geleden sinds de vergadering officieel is hervat. Van de vier uur is er misschien vier minuten echt vergaderd. Verder is er geschorst. India vindt dat de ontwikkelingslanden in het tekstvoorstel te veel verplichtingen krijgen, terwijl de VS buiten spel blijft. Dat is gezegd (ik vind dat ze gelijk hebben), en verder is er nu beraad achter de schermen. Was er vanochtend nog enig optimisme dat er temninste een akkoord zou komen, deze stemming ebt nu snel weg. De tijd tikt door. straks vertrekken de vliegtuigen. De Indonesische minister van milieu, die voorzitter is van de conferentie, maakt een uiterst zwakke indruk. Hij heeft geen overwicht, geen grip op de zaak. Hij is vooral heel beleefd. Nu zijn alle Indonesiërs dat hier, maar met beleefdheid forceer je geen akkoord.

Pijnlijk zichtbaar wordt op een ochtend als deze hoe funest het is dat de VN geen effectieve besluitvormingsprocedures kent. Iedereen moet het overall over eens worden, en je kan op ieder moment overal weer opnieuw over beginnen. Is de klimaatcrisis niet een paar maten te groot voor de toch relatief zwakke VN?

Lees het hele artikel »

[Gepost in Klimaattop op Bali] [Permalink]

We gaan weer verder

Wijnand Duyvendak - 15 december 2007, 01:46

De plenaire zaal stroomt vol. Er staan op de gang nog honderden mensen in de rij voor de laatste versie van de tekst. Het is acht uur ‘s ochtends. Vannacht om half vier ging ik met de taxi terug naar het hotel. Er hing daar een serene rust, ‘s nachts is het heerlijk zwoel. Nu weer terug in het conferentiecentrum. Onderweg al allemaal soldaten met plunjezakken. Ook de beveiliging wordt al afgebouwd. In het conferentiecentrum is de grote afbraak ook al begonnen.

De tekst die er ligt is ‘van het voorziterschap’, dat betekent dat er nog geen overeenstemming over is. Plenair moet die overeenstemming straks bereikt worden. Er is een uur of vier, vijf voor. Dan vertrekken de vliegtuigen van de tolken, zo is het verhaal. Niemand weet of het gaat lukken. In alle openbaarheid moeten de landen zich uitspreken. Wie durft er publiekelijk dwars te gaan liggen?

Lees het hele artikel »

[Gepost in Klimaattop op Bali] [Permalink]

Morgen verder

Wijnand Duyvendak - 14 december 2007, 20:00

Het is hier nu bijna drie uur. Er is een heel klein beetje beweging in de onderhandelingen gekomen. Er wordt gewerkt aan een tekst waarin een paar lastige kwesties in voetnoten verstopt worden. Verder wordt erg in het midden gelaten op welk type afspraken voor zowel de rijke landen als de ontwikkelingslanden wordt aangekoerst: harde doelen, inspanningen, etc. Zo’n compromis zou geen duidelijke route naar een akkoord geven: de ‘road map’ kan nog uitkomen bij waar de VS het wil, of waar de EU en de G77 het wil.

Het gaat er allemaal heel gewoon aan toe hier. De onderhandelingen vinden niet ergens ver weg en onbereikbaar plaats (denk aan de Nederlandse formatie!), maar in een zaaltje, waar de paar honderd mensen die het nu direct volgen gewoon op de gang staan. Ik stond net even te praten daar op de gang met een journalist toen de Duitse minister van milieu Gabriel naast me kwam staan, op de huid gezeten door de Duitse pers. Hij gaf een geimproviseerde persconferentie. Hij vertelde dat de tekst die er nu ligt gesteund wordt door de EU, maar dat noch de VS, noch de G77 er mee hebben ingestemd. Rusland doet ook moeilijk. “ Morgen kan deze tekst er niet meer zijn”, zei die.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Klimaattop op Bali] [Permalink]

De VS gijzelt deze top

Wijnand Duyvendak - 14 december 2007, 16:57

De zee is hier verlicht. In dit extreem luxe vakantieresort op Bali strekken de zwembaden en open lucht restaurants van de hotels zich uit tot pal aan het strand. Spots staan op de zee gericht, zodat het zand wit kleurt en de zee lichtblauw oplicht. Op het strand lopen tientallen soldaten met machinegeweren. Leden van de delegaties aan de klimaattop zitten op de terassen te eten, en doden er hun tijd.

Binnen in het conferentiecentrum, op een paar honderd meter afstand, is er nog maar een zaaltje dat er toe doet. Daarin zitten nu al uren twaalf ministers die (als afgevaardigden van de rest) tot een klimaatakkoord moeten komen. Het is nu tegen twaalf uur ‘s avonds en niets wijst erop dat er schot in zit. Een complete mislukking lijkt nabij maar kan nog steeds worden afgewend. Maar dan moet er wel bewogen gaan gaan worden.

Lees het hele artikel »

[Gepost in Klimaattop op Bali] [Permalink]

« Oudere blogposts -