Archief van de categorie ‘Uit de Tweede Kamer’

De Muur

Naïma Azough - 10 november 2009, 17:20

Na een weekend vol internetmalaise en een baby met een flinke oogontsteking, is deze maandag bijna een rustpunt. Vandaag een paar afspraken, overleggen met medewerkers en de debatten van deze week voorbereiden.

Maar vandaag is het ook 9 november. Twintig jaar geleden de dag dat de Muur viel. Ik kan mij nog als de dag van gisteren de opwinding herinneren bij het bekijken van die historische beelden. De dag dat de angst en dreiging die uitgingen van de Koude Oorlog als sneeuw voor de zon weg smolten. We hoefden niet meer te vrezen voor de Bom van Doe Maar. Maar wat mij vooral trof, en dat geldt voor velen, was de vredige wijze waarop decennia onderdrukking en rechteloosheid onderuit werden gehaald. Door gewone burgers die in lijdzaam verzet kwamen. Gebedsbijeenkomsten in de kerk, studenten die elke week bij elkaar kwamen en demonstreerden. Eerst tientallen, toen honderden, en uiteindelijk honderdduizenden mensen die het heft in eigen hand namen.

Drie jaar later kreeg ik de kans om zelf op onderzoek uit te gaan toen ik een half jaar aan de Universiteit van Leipzig, toen nog de Karl-Marx-Universität genaamd, mocht studeren. Ik weet nu hoe geschiedenis ruikt. Want dat was wat je op elke straathoek, in elk college, bij elk verjaardagsfeestje kon opsnuiven. Overal was de recente en minder recente geschiedenis het gespreksonderwerp. Hoe nu de boeken van Christa Wolf te lezen? Welke universiteitsdocenten waren fout geweest en mochten niet aanblijven? Mocht je nog wel bij het haardvuur rond oud-en-nieuw liedjes uit de Marxistischer Jugendverein zingen? Wat was überhaupt ‘fout’? Het verleden en haar spelers werd de maat genomen. De laatste jaren is er sprake van een ware Ostalgiegolf, met bijbehorende films, boeken en parafernalia. Soms amusant zoals de Spreewald Gürken, ingemaakte augurken uit het Spreewald, soms aangrijpend zoals bij de film Das Leben der Anderen. Die golf was in die eerste jaren na de Wende nog niet aangespoeld. Eerder was er sprake van existentiële verwarring: wie zijn wij nog als Oostduitsers? Geen eenvoudig te beantwoorden vraag. De vraag is dan ook wat de muren van nu voor gevolgen zullen hebben. Want die ene Berlijnse muur mag dan omver geworpen zijn. Dat geldt helaas niet voor veel andere muren. Van de relatief oude muur tussen Noord¬- en Zuid-Korea tot aan de nieuwe muur tussen Israël en de Palestijnse gebieden op de Westelijke Jordaanoever. Een meters hoge betonnen muur. Dat doet toch wel denken aan 1961.

Naima Azough

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

PVV net een salafistische moskee

Naïma Azough - 4 november 2009, 14:40

De afgelopen dagen hebben we het allemaal weer over onze Venlose vrind. Volgens een nog niet gepubliceerd rapport waarvan de conclusies allerminst vast staan zou Geert Wilders en zijn PVV het vertrouwen in de staat ondermijnen en extreem-rechts zijn. Ja duh, dacht ik bij mezelf toen ik de eerste berichten las. Zodra Wilders zijn mond opent komt er een motie van wantrouwen in verschillende bewoordingen uit gerold.

En Wilders lijkt de richting op te gaan van andere extreem-rechtse partijen in Europa met zijn steeds radicalere uitspraken. Dus misschien is hij wel extreem-rechts of rechts en extreem, zoals de Volkskrant eufemistisch schreef, te noemen?

Het voornaamste verschil tussen hem en Filip de Winter is toch vooral die coupe soleil. Zijn verweer dat hij niets tegen moslims heeft maar alleen tegen de islam is een oudbakken truc. Als je met voorstellen komt als de kopvoddentax, immigratiestop, verbod op moskee en Koran, heb je niet veel op met moslims als gelijkwaardige medeburgers.

De sleutelvraag is echter wat we ermee opschieten hem dat etiket op te plakken? Ten eerste is er de gebruikelijke reactie per sms of mail, waarbij Wilders nooit eens gewoon een beetje boos is, of het oneens is met zijn kritikasters. Nee, hij is ziedend, woedend want ‘dit is de zoveelste schandelijke en ziekelijke poging van de elite ons te demoniseren en de PVV en al onze kiezers proberen de mond te snoeren.’ Verder gaat hij er niet op in. Logisch, een inhoudelijk antwoord is natuurlijk moeilijk te geven in 140 tekens.

Daarop volgt een verder publiek debat met bizarre kwalificaties voor Van der Laan en Pechtold als politieke handlangers van Mohamed B. Toch niet echt een uitnodiging tot open debat. Als er ergens de mond gesnoerd wordt is het hier wel met dat soort beschuldigingen. En ondertussen hebben we het dagen achtereen over, jawel Wilders. Het zal hem geen windeieren leggen, vermoed ik zo.

Beter is het om hem op zijn verdediging aan te spreken, zoals Femke Halsema voorstelde bij P&W. Hoezo, ‘we zijn democraten in hart en nieren’ als je in je eentje een partij leidt, waar niemand lid van mag worden met een rijtje buitenlandse financiers waar je geen openheid over geeft. Het lijkt wel een salafistische moskee. En wat is er democratisch aan als je op een hit-and-run manier je monologen houdt en dat debat noemt. Als dat democratisch is, ben ik extreem-links.

Oh ja, in 1998 was het Wim Kok die GroenLinks in de verkiezingscampagne brandmerkte als ‘extreem-links’. We gingen van vijf naar elf kamerzetels. Het kan verkeren.

Dit blog is ook te lezen op DeJoop.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Schending van gelijkheidsbeginsel!?

mathieuheemelaar - 6 mei 2009, 15:04

Vorige week ontvingen alle Tweede Kamerfracties een brief van RefoAnders, een organisatie voor reformatorische homofielen. RefoAnders vindt dat Plasterk oproept tot “gedwongen acceptatie” omdat hij de Algemene Wet Gelijke Behandeling zo interpreteert, dat christelijke scholen een sollicitant niet mogen weigeren vanwege het feit dat hij homo is of er een homoseksuele leefstijl op nahoudt. CDA en CU waren er als de kippen bij om Plasterk vragen te stellen. Hun vragen gingen over procedurele zaken maar lijken gevoed door de aanhoudende behoefte bij een paar christelijke schoolbesturen om homo’s structureel buiten te sluiten als collega.

Stel je voor: het COC roept Rouvoet op afstand te nemen van gedwongen acceptatie van reformatorische beginselen. Rouvoet zou gezegd hebben dat homo-organisaties vanaf nu reformatorische sollicitanten niet zo maar mogen weigeren vanwege het enkele feit dat ze reformatorisch zijn. Of sterker nog: Roevoet zou het COC oproepen om niet langer hetero’s te discrimineren bij de personeelselectie.

Natuurlijk is dit tweede voorbeeld fictief. Seculiere organisaties hebben helemaal geen behoefte om christenen te discrimineren. Het COC heeft helemaal geen behoefte om hetero’s uit te sluiten als collega.

De spiegeling maakt duidelijk dat dit natuurlijk niet kan. Het is verkeerd dat christelijke organisaties blijven proberen om een grond te vinden om homo’s buiten te sluiten. Daar moeten politieke partijen zich niet voor lenen.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

berichten uit de Kamer IV

mathieuheemelaar - 19 maart 2009, 13:42

Wat een feestweek!

1. De paus zegt vreselijke dingen over aids en condooms in Afrika en minister Koenders reageert alert en zeer kritisch. Terecht.

2. President Obama sluit de VS (na een weigering van Bush) aan bij de 65 landen die al de VN verklaring ondertekenden die oproept een einde te maken aan de strafbaarstelling van homoseksualiteit. De verklaring kwam in december tot stand op initiatief van Frankrijk en Nederland. En dat was weer voor een deel te danken aan schriftelijke vragen van collega Kamerleden Naima Azough en Ineke van Gent mei 2008, zie dit blog over de oorsprong van dit belangrijke initiatief en het antwoord van Verhagen:

3. En de week begon al zo mooi, met het feestnieuws uit Brussel. Kathalijne is weer een stap dichterbij de uiterst belangrijke regelgeving over discriminatie.

In de schaduw van dit alles sprak ik hier in de Tweede Kamer in mijn commissie (justitie) over anonieme aangifte van misdrijven. Dat kan al, daar hoeft de wet niet voor veranderd te worden. Slachtoffers van seksueel geweld of van antihomoseksueel geweld kunnen nu al anoniem aangifte doen als ze bang zijn voor represailles van de dader.

Alleen weet bijna niemand dit. Minister Hirsch Ballin heeft toegezegd, dat hij gaat zorgen dat dit voor en achter de balie (dus bij de politie en bij de slachtoffers of bij getuigen) bekend wordt. Uiterlijk eind 2010 komt er ook een publiekscampagne zodat iedereen weet wat jullie nu al weten:

Ben je mishandeld, uitgescholden of op de een of andere manier bedreigd?
Ben je bang dat de dader wraak neemt op jou als je dit aangeeft?
Ga naar de politie! Vraag om anonieme aangifte en leg uit dat dit kan. Jouw naam en adres hoeven niet in het proces-verbaal te komen, zodat de dader het nooit te zien krijgt.

We weten dat de aangiftes van antihomoseksueel geweld nog maar het topje van de ijsberg zijn. Ik hoop dat nu niemand meer een reden heeft om geen aangifte te doen. Politie en justitie zijn al sterk gericht op deze aangiftes, er kunnen hogere straffen worden opgelegd voor hatecrimes.

Ben benieuwd wat volgende week allemaal gaat brengen.
Dan verhaal ik ongetwijfeld over het Lesbisch debat deze zaterdag en de oprichting van het Transgender Netwerk Nederland vrijdag. Ik zit bij beide bijeenkomsten in een forum.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Hoogste tijd voor een nieuw blog

mathieuheemelaar - 12 maart 2009, 14:01

Inmiddels acht dagen lid van de Kamer. De beëdiging maakte veel indruk op me. Alle leden staan dan en feliciteren je vervolgens. Het is allemaal vereeuwigd in het filmpje hieronder. Vlak voor de beëdiging een speurtocht met Jaïr van de TV-zender “Het gesprek” door het gebouw van de Kamer, op zoek naar collega Wim van de Camp, die snel gevonden was. Ook lid van de familie en daar ging het ook over. En zo kan ik nog wel even doorgaan over alle media-aandacht. Maar dat doe ik niet.

Laat het maar weer eens over de inhoud gaan, hoogste tijd. Gisterochtend een debat over de uitwisseling van passagiersgegevens tussen Nederland/Europa en andere landen, waaronder de VS. Daarover had ik als homoactivist al een paar jaar geleden de ins en outs vernomen. Dit stond er over in de Metro vanochtend:

Homoseksualiteit niet in passagiersgegevens
Bij het verzamelen van persoonsgegevens van passagiers die van en naar de Europese Unie vliegen, wordt iemands seksuele geaardheid straks niet geregistreerd. In individuele gevallen kan dit uit andere gegevens wel worden afgeleid. Maar de autoriteiten moeten daar dan zeer behoedzaam mee omgaan. Dat zei minister Ernst Hirsch Ballin van Justitie gisteren in een overleg met de Tweede Kamer. Diverse fracties wilden weten of het de bedoeling is dat homoseksualiteit wordt geregisteerd. Volgens de minister is dat niet het geval. ANP

In de commissie buitelden de collega’s over elkaar heen om duidelijk te maken, dat het absoluut schandalig zou zijn als seksuele gerichtheid geregistreerd zou worden. Pechtold (D66), de Wit (SP) maar ook Çörüz (CDA) (die schattig over homofilie sprak) maakten er een punt van.
Toch, en dat staat ook helder in het artikel, is het niet uit te sluiten.

Wat is het risico?
Het gaat hier om het doorzenden van gevoelige informatie. De EU-commissie (het bestuur) en de Nederlandse regering willen de Passagiers Naam Records, zeg maar de ticketgegevens, ruim doorzenden. Ik geef een voorbeeld hoe je met het combineren van twee of drie soorten gegevens de seksuele gerichtheid van een reiziger al kunt achterhalen.

Mijnheer Heemelaar reist samen met zijn geliefde mijnheer Jansen (fictief!)
Wat vinden we dan allemaal uit de PNR-gegevens?

• Mijnheer Heemelaar heeft zijn ticket geboekt samen met dhr. Jansen
• Mijnheer Heemelaar is op hetzelfde adres woonachtig als mijnheer Jansen.
• Heemelaar en Jansen in hetzelfde vliegtuig.
• Zij zitten naast elkaar in het vliegtuig.
• Zij hebben het ticket geboekt bij dezelfde reisorganisatie: http://www.mantravel.nl/

Kijk, als de Amerikaanse douaneautoriteiten de Nederlandse pers een beetje hadden bijgehouden, hadden ze geen PNR nodig om de seksuele gerichtheid van de heer Heemelaar vast te stellen. Voor mij geen coming-outdag. Een combinatie van een of twee data uit het PNR blijkt voldoende om met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid de seksuele identiteit van de passagier vast te stellen.

En, bedenk dat deze data op zich weer aanleiding kunnen zijn voor de douaneautoriteiten in de VS om te vragen of je seropositief bent. Want ook nu is het nog beleid om mensen die besmet zijn met hiv, het land niet binnen te laten.

Wie zegt nu nog: ach, ik heb niets te verbergen, laat ze maar alles van mij vastleggen en uitwisselen?

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

JSF afspraken zijn dubbel dom

Mariko Peters - 2 maart 2009, 14:05

27 februari 2009  
Werkbezoek aan Lockheed Martin: zelfs in het zenuwcentrum van het JSF project blijkt: de afspraken over de JSF in het coalitieakkoord zijn dubbel dom

Zie hieronder mijn verslag van ons werkbezoek aan JSF fabrikant Lockheed Martin in Texas. We spraken daar ook de leider van het JSF projectteam, generaal Davis van de Amerikaanse luchtmacht. De waarschuwing van de Amerikaanse rekenkamer, dat een stuksprijs voor de JSF in redelijkheid pas vanaf 2012 valt in te schatten werd bevestigd. Eigenlijk kun je de beste vaste prijs pas vastleggen wanneer ook het Amerikaanse Congres goedkeuring geeft aan de eigen Amerikaanse meerjarige orders. Dat doen ze pas in 2014. We bespraken de voor- en nadelen van de testfase. Ons kabinet spiegelt steeds voor dat deelname daaraan onmisbaar is maar niet betekent dat je al definitief tot keuze voor de JSF overgaat. Die soep wordt anders gegeten. Meedoen is kostbaar en betekent echtwaar dat je eraan vastzit. En meedoen blijkt niet nodig. Je kunt de testresultaten ook afwachten en de testtraining later inhalen. Doen andere JSF-partners ook. Het Nederlandse coalitieakkoord, dat het besluit over de testfase dit jaar wil nemen en in 2010 al tot aanschaf wil overgaan, is dus dubbel dom. Het is nog niet te laat, om voor een goedkopere Europese variant te kiezen.

Verslag
Het Lockheed Martin fabrieksterrein strekt zich ongehinderd door ruimtegebrek ettelijke mijlen uit tussen de cow ranches van Fort Worth, Texas. Opgericht in de beginjaren van de Tweede wereldoorlog, toen Amerikaanse vrouwen hier de B24 bommenwerpers in elkaar sleutelden. Bush country. Cowboylaarzen, steaks. Doodstraf, wapenwinkels. Diep religieus. Zelfs Harry Potter wordt hier afgekeurd als duivelsaanbidding.

De indrukwekkende assemblagelijn houdt ca. 15.000 mensen aan het werk. Van de eens dominante F16 productie resteert nog maar een hoek. De rest bereidt zich voor op de JSF – als de orders van de Amerikaanse overheid niet tegenvallen vanaf 2014 op volle productiesterkte van één per dag. Nu hangen de testtoestellen in de steigers, waarvan Nederland er voor 274 mln EUR twee wil aanschaffen om mee te doen aan de JSF testfase.

Het essentiële verschil tussen de huidige 4e generatie jachtvliegtuigen als onze F16s en de nu in ontwikkelde 5e generatie Joint Strike Fighter jets is, leggen ze uit, dat de laatste van het internettijdperk is, van het onbeperkte elektronisch dataverkeer. De JSF moet je niet zien als oppermachtig luchtgevechtsmachine maar als vliegend platform voor registratie, verwerking, ontvangst en communicatie van data met de andere pionnen op het slagveld, van hoofdkwartier, commandocentra, grondtroepen tot collegavliegtuigen. Voor superieure “Non Traditional Intelligence, Surveillance & Reconnaissance”. Door z’n “stealth” onzichtbaarheid kan de JSF zich hiermee bovendien tot diep in vijandelijk gebied ongehinderd bezighouden. Uniek is verder, volgens Lockheed, dat de JSF in internationaal coalitieverband wordt ontwikkeld, “zodat we in coalitieverband beter tegen onze gemeenschappelijke dreigingen kunnen optreden”. 

Lockheed Martin kreeg in oktober 2001, vlak na 9/11, groen licht van de Amerikaanse regering om de JSF te ontwikkelen. De Britten waren er vanaf de eerste dag bij. Nederland meldde zich aan en mocht in voorjaar 2002 tot het partnerschap toetreden. Nederland verzocht – eigener initiatief – ook om mee te mogen doen aan de testfase (en het CDA heeft dat voor de zekerheid laten vastleggen in het coalitieakkoord). Sindsdien werken Nederlandse teams van de industrie, de universiteiten, Defensie en de luchtmacht jaar in jaar uit in Fort Worth.

Meedoen aan de JSF testfase is niet technisch noodzakelijk
Van de internationale coalitie spirit is minder te merken als ’t op de harde details aankomt. Neem ten eerste de JSF testfase. Het verhaal luidt dat je mee moet willen doen omdat piloten met testervaring hun JSF’s van de eerste dag in oorlog kunnen inzetten. De test biedt de kans om alle Amerikaanse legereenheden in oefening in actie te zien en ongehinderd inzicht te hebben in de totstandkoming van de testdata. Maar: je moet zelf minimaal 2 testtoestellen aanschaffen en dus in een vroeg stadium bereid zijn voor een hoge prijs in het project te stappen. Daarna is er geen weg meer terug. “Je bent gek als je na zo’n investering nog een ander toestel neemt. Je kiest dan in feite voor de JSF,” bevestigt generaal Davis, leider van het JSF-project. Om die reden krabbelde Italië terug en bedankte Noorwegen van meet af aan voor de eer. Geen geld voor testtoestellen, zeker niet in deze tijden van crisis. Zij wachten de testresultaten wel af. Kunnen hun piloten achteraf met eigen training de achterstand op de testpiloten nog inhalen? Ja, volgens Davis. Dus dat is conclusie één. Je hoeft niet mee te doen. Dat spaart nu geld, geeft de vrijheid om pas over aanschaf te beslissen als het toestel is uitgetest en de prijs bekend. Alleen het kijkje in de Amerikaanse oefenkeuken heb je gemist. De kosten van zo’n inhaaltraining moet je in kaart brengen, vóór de regering groen licht vraagt de testfase in te gaan.

Geen vaste prijs als het kabinet aan het coalitieakkoord vasthoudt
Ten tweede de prijs. Waarom slaagt onze regering er steeds niet in om een goede vaste prijs uit de onderhandelingen te slepen? Volgens de laatste regeringscijfers kost aanschaf van 85 stuks 5,7 miljard. Prijspeil 2005. Gooi daar een inflatiecorrectie voor 2008 overheen en je komt uit op ca. 6,2 miljard. Tenzij je als koper de prijs fixeert zal dat verder oplopen. Maar Lockheed is alleen bereid een vaste prijs af te spreken als alle acht JSF partners (naast Nederland Engeland, Italië, Noorwegen, Canada, Denemarken, Australië en natuurlijk de VS) zich tegelijk en meerjarig aan een vast afnameschema verbinden. Vergeet ’t maar, dat zo’n consortium buy lukt. Dat is conclusie 2. Ik bedenk dit niet zelf, dat is generaal Davis himself die dit zegt. Niet alle partners hebben namelijk op hetzelfde moment een JSF nodig. Nederland en Australië willen bijvoorbeeld eerder bestellen dan Canada of Denemarken (volgens het coalitieakkoord al vanaf 2010 voor aankoop in 2012 – de bestelsystematiek die Lockheed hanteert is zó ingewikkeld dat die twee jaar duurt). Waarom zouden de partners hierin meegaan als 1. de Amerikaanse rekenkamer en luchtmacht zeggen dat de prijs op z’n vroegst vanaf 2012 is in te schatten, 2. die prijs nadien sterk kan fluctueren afhankelijk van het definitieve (grote) aantal toestellen dat Amerika besluit te kopen, 3. het Amerikaanse Congres pas vanaf 2014 toestemming zal geven voor hun eigen meerjarige aankoop? In Amerika hebben ze namelijk een goede wet, die zegt dat je pas meerjarig defensiematerieel aanschaft nadat het is getest. Na 2014 dus. Zo’n wet zouden wij ook moeten hebben. Je verplicht je pas tot een miljardenaankoop nadat je zeker weet dat het ding het doet. Logisch? Dan luidt conclusie 3: het bestelschema van het coalitieakkoord deugt niet.

Waarom concurrent Saab al wel een goedkopere vaste prijs kan bieden? Saab heeft geen onderhandelingspositie als Lockheed. Lockheed is oppermachtig, met het grootste leger ter wereld als klant. Het hoeft omwille van wat extra bestellinkjes hier en daar geen water bij de wijn te doen. Saab is bereid veel risico te nemen om een klant van Lockheed weg te snoepen.

Een JSF vecht Amerikaanse oorlogen
Ten slotte de interconnectiviteit. Het klinkt heel passend voor de toekomst: een jachtvliegtuig dat digitaal communiceert. Tijdens ons bezoek bleek echter dat de JSF alleen met andere vliegtuigen kan communiceren als die over de juiste JSF software beschikken. Tja, dan raak je wel heel beperkt, in je coalitiekeuzes. Wie z’n luchtmacht verruilt voor een JSF-vloot kan eigenlijk alleen nog met VS oorlogen mee, wil je waar voor je geld hebben. Conclusie 4.

Zo kennen we de Nederlandse regering weer. Meevechten met de Amerikanen als doel van de defensiestrategie. Een JSF gaat zo’n dertig jaar mee, dus denk maar niet dat dat om alleen charismatische Obama oorlogen gaat. Gebrek aan visie om een autonoom veiligheidsbeleid te formuleren verklaart de Nederlandse voorliefde voor de Amerikaanse JSF. Dat is één van de redenen, dat een Europees defensiebeleid maar niet van de grond wil komen. Een samenwerkingsverband aangaan met de Zweedse Gripen NG (of andere Europese jet) zou wel een stap in die richting kunnen betekenen. Die Gripen heeft trouwens ook uitstekende digitale communicatiecapaciteiten, blijkt uit de kandidatenvergelijking van onze eigen staatssecretaris.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

25 en 26 februari: Informatieboycot

Mariko Peters - 26 februari 2009, 16:04

En toen kwamen de beroemde onafhankelijke JSF critici Sprey en Wheeler. De eerste ontwerper van de F16, het meest succesvolle jachtvliegtuig sinds de Tweede wereldoorlog, de ander voormalig lid van de Amerikaanse rekenkamer op de defensiedossiers. Niet de eersten de besten en van de JSF laten ze geen spaander heel.

Vergaarbak voor de laatste modes in de luchtvaarttechnologie. Te zwaar, te korte vleugels, slecht wendbaar. Minder goed dan de F16 in luchtgevecht, minder goed dan de A10 als bommenwerper; niet ideaal voor luchtsteun aan grondtroepen. Niet “stealthy” (onzichtbaar) – wat wel het kenmerkende onderscheid met andere jachtvliegtuigen had moeten zijn. Makkelijk detecteerbaar voor ouderwetse radars waar de Russen en hun afnemers in grossieren. Duur in de aanschaf, duur in onderhoud. Wat het wel kan, excelleert het niet in.

Een oplossing voor de dilemma’s van moderne luchtoorlogen, waar Afghanistan typische voorbeelden van laat zien, is het niet. Hoe voorkom je vernietiging van civiele infrastructuur en burgerdoden, die de vijandelijkheid onder de bevolking versterken en de oorlog verlengen? Hoe bescherm je grondtroepen het beste? Hoe schakel je militaire doelwitten uit, die meestal goed verstopt zijn?

Essentiële vragen die bij het JSF ontwerp niet voorop hebben gestaan. “Begin maar opnieuw met ontwerpen. Die F16s vliegen ondertussen nog jaren mee, en dat is ook goedkoper”, zeggen de heren. Daarmee zijn we terug bij de beginvraag die nooit wordt beantwoord: hebben we de JSF wel nu nodig? Door de jongens van het JSF-programma die we de volgende dag spreken worden Sprey & Wheeler weggehoond. Maar argumenten blijven achterwege. “We zijn wel stealthy, maar hoe dat zit is vertrouwelijk, sorry”.

Dit gebrek aan open informatie verhindert elke rationele afweging van de voors en tegens van de JSF. Vermoedens over teveel lawaai worden weggewuifd, maar de uitkomsten van het geluidsonderzoek zijn vertrouwelijk “totdat die naar tevredenheid zijn uitonderhandeld” (lekker vertrouwenwekkend). Doorvragen over de stuksprijs van de testtoestellen die de Nederlandse regering in april wil kopen levert alleen indicaties en inschattingen op, die ook weer vertrouwelijk moeten blijven “om de onderhandelingen niet in gevaar te brengen”.

We spreken vandaag ook de producenten van de JSF motoren. Twee concurrenten, General Electric/Rolls Royce en Pratt & Whitney, ontwikkelen met Amerikaanse staatssteun hun eigen versie. Als beloning voor onze deelname in de ontwikkelingskosten zou het Nederlandse bedrijfsleven orders van deze producenten binnenslepen die goed zijn voor onze werkgelegenheid. We bekijken braaf de plaatjes van Stork, DutchAero en Woensdrecht.

Maar kunnen ze ons vertellen hoeveel orders daadwerkelijk geplaatst zijn? Ho maar. Gelukkig heeft gisteren het Centraal Planbureau de rooskleurige voorstellingen van het kabinet doorgelicht. De positieve effecten van het JSF programma op de Nederlandse werkgelegenheid blijken “aanzienlijk overschat”. Het gaat om hoogstens wat verschuiving van banen.

Het is om te huilen hoe weinig de verkopers hun best doen om ons ervan te overtuigen dat de belastingcenten hier goed besteed zijn. We staan nu aan de vooravond van het debat over de aanschaf van de testtoestellen die ons voor honderden miljoenen euro’s verder richting een definitieve keuze voor de JSF meesleurt en we weten nog niet eens: hoeveel ze precies kosten, en wat in de prijs zit inbegrepen; hoeveel teveel lawaai ze maken, en wat dat betekent voor de mensen die daar last van gaan hebben; of ’t de Nederlandse economie wel wat oplevert; waarom we perse nu met testtoestellen aan de testfase moeten meedoen; of de F16’s die we nu hebben niet langer meekunnen; of de JSF wel een toestel is dat je nodig hebt.

Mag deze informatieboycot aub eindelijk van tafel, voordat we verder met deze miljardendeal gaan? We zitten notabene middenin een economische crisis waar zwaar bezuinigd moet worden!

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Weblog Washington 25 februari 2009

Mariko Peters - 25 februari 2009, 20:00

Amerikaanse Rekenkamer: stuksprijs JSF pas in 2012 redelijk in te schatten

De echt goed geïnformeerde onafhankelijke JSF rekenmeesters zijn die van de Amerikaanse Rekenkamer. Pech: dat komt pas in maart met z’n nieuwe rapport. Nu kunnen we het gesprek alleen voeren op basis van hun gegevens van vorig jaar, dat vernietigend was over de kostinschattingen waar producent Lockheed Martin of het Amerikaanse ministerie van Defensie vanuit gaan. Eigenlijk kun je volgens de Rekenkamer op z’n vroegst pas in 2012 een redelijke inschatting van de JSF stuksprijs maken. Eerder kunnen de resultaten van het testprogramma niet voldoende zijn verwerkt. De Nederlandse coalitiepartners hebben afgesproken al in 2010 het besluit over definitieve aanschaf van de toestellen te willen nemen. Maar volgens de rekenkamer is een dergelijk besluit dan nog te risicovol omdat het toestel nog onvoldoende zal zijn getest.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

De flirt van Saab

Mariko Peters - 18 februari 2009, 13:28

Een vaste prijs, all-in, inclusief dertig jaar lang onderhoud, technologieoverdracht en 100% gegarandeerde industriele compensatie voor een opvolger van de F16 straaljagers: ik stond paf van het Zweedse aanbod tijdens ons bezoek met de Vaste Kamercommissie van Defensie aan Saab, ontwikkelaar en producent van de Gripen Next Generation. Ik ben geen straaljagerexpert, maar die Gripen kan supersonisch vliegen, buitelen, bommen werpen, atoomwapens meenemen, vijandelijke luchtruimen binnendringen, spioneren en andere vervaarlijke luchtmachines uit de wegruimen als de beste. Daarover geen twijfel. De Amerikaanse JSF zal al die dingen ook kunnen – in sommige opzichten misschien beter als je de deskundigen van Defensie moet geloven – maar tegen precies welke kosten: dat hebben de jongens van Lockheed Martin nog niet kunnen vertellen. Minimaal een miljard euro meer voor 85 JSF-toestellen, dat wel. Veel geld, voor een defensiebegroting in tijden van economische crisis en massaontslagen. En ’t is maar wat je nodig denkt te hebben. Twee of vier 2000 pond bommen tegelijk op een vlucht? Jam je de radar van je tegenstander of ben je ‘m te slim af met je stealth design? Met beide soorten straaljagers zit je sowieso in het ‘hoogste geweldsspectrum’ dat het kabinet ambieert, zonder dat de principieel inhoudelijke vraag al beantwoord is of en wanneer we zo’n ding nu echt nodig hebben.

Magnus Olsson, de projectleider van het Zweedse aanbod, trok alles uit de kast voor een charmeoffensief. Het nieuws van de vaste prijs had hij bewust voor de kamerdelegatie voorbereid, “want jullie zullen er beter gehoor aan geven dan jullie regering”. Slim, en waar. Voor de gelegenheid had Olsson zijn kostuum verwisseld voor een pilotenpak. Er zijn er vast die gevoelig zijn voor militair decorum, zag je ‘m denken. Iedereen mocht spelen in de simulator (“straaljagers zijn fun”). De chef van de Zweedse luchtmacht was opgetrommeld voor een presentatie (boodschap: Saab is niet alleen commercieel maar vooral betrouwbaar). “Hebben jullie er last van dat jullie staatssecretaris informatie vertrouwelijk houdt? Vraag nu maar raak”. Boodschap: wij zijn daar net als jullie slachtoffer van, wij zitten in hetzelfde schuitje.

Saab is een kat in het nauw, want geen ander land heeft al bereidheid getoond de Gripen NG te willen kopen. En waar ook in Zweden de recessie toeslaat is een partner in het Gripen productieproces meer dan welkom. Maar dat geldt ook voor de JSF.

Onze gesprekspartners van het Zweedse kabinet wezen ook op het volgende: Zweden en Nederland zijn qua buitenland- en ontwikkelingsbeleid gelijkgezinde Europese bondgenoten. Nederland en Zweden trekken traditioneel met elkaar op voor mensenrechten. Staan voor goed donorschap en diplomatieke coordinatie volgens de boekjes. Twee rijke, kleinere landen met veel internationale ambities zonder leidersrol. Hoe anders dan Amerika. Weliswaar NAVO-bondgenoot, maar zo oppermachtig en eigenzinnig dat het eigenbelang bij kwesties van buitenland- en veiligheidsbeleid toch echt gaat boven dat van andere landen. Met wie ga je dan liever in zee, als je samen defensiespullen wilt inslaan?

De collega’s van de VVD, CU en het CDA waren opvallend stil.

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

Lawaai in het Noorden

Mariko Peters - 11 februari 2009, 11:05

Iedereen weet ongeveer dit over de Joint Strike Fighter, die supersonische Amerikaanse straaljager waar Nederlandse kabinetten hun oog op hebben laten vallen: te duur, en we laten ons ‘erin rommelen’ zonder precies te weten wat we krijgen. Nu komen steeds meer berichten over het geluid binnen. Afhankelijk van wie je het vraagt, variërend van ‘mógelijk lawaaieriger dan de F16′ (onze regering), zeker dubbel zo lawaaierig (volgens de Amerikanen), vier keer zo lawaaierig (het gemiddelde nieuwsbericht) tot zelfs 64 keer zo lawaaierig. Niemand gelooft dus nog omslachtige praatjes van onze regering, want die JSF motor is twee keer zo zwaar als die van de F16. Alarm dus in Friesland, van de omwonenden van vliegbasis Leeuwarden die al dertig jaar lang proberen te leven naast de F16s en straks mogelijk de JSF. Ze nodigden de Defensiecommissie uit zelf te komen luisteren. Dus was ik maandag in Marssum.

Mariko peters krijgt oordoppen overhandigd

F16’s vliegen er gemiddeld zo’n twee uur per dag op een hoogte van 100-150 m overheen. Ruiten van 4,5 cm, dichtgeplakte kozijnen, luchtventilatiesystemen, aangepaste daken op de huizen en dubbele muren om het schoolgebouw moeten er het leven binnen dragelijk houden. Het leven buiten op straat valt natuurlijk niet te isoleren, dus daar stokken onverminderd de gesprekken en hinniken verschrikte paarden. Van lawaai wordt je doof, moe, krijg je slaapproblemen, concentratiestoornissen, stress, hoge bloeddruk en word je agressief. Desalniettemin hebben de mensen ermee leren leven. Jarenlang overleg met Defensie heeft werkbare afspraken opgeleverd: de vliegroutes en vlieguren zijn aan banden gelegd, die tegen de grenzen van de nog acceptabele hinder liggen.

Maar als de JSF komt? Buiten het Marssumse dorpshuis stond een geluidsinstallatie opgesteld die eerst een overvliegende F16 en dan een JSF liet horen. Het geluid van een JSF Pratt &Whitney motor was gedownload van een Amerikaanse website. De F16 vibraties ken ik goed van mijn dagen in Afghanistan. Je moet je vingers in je oren doen en de adem stokt even, maar je blijft overeind. Dan de JSF. Je middenrif schokt, je lichaam krimpt ineen, je botten rammelen en een immense onwelheid dendert door je organen. Daar helpt geen dikke ruit tegen.

Het erge is: bij de keuze voor de JSF is niet eens gelet op geluid. Bij de vergelijking met concurrenten ook niet – terwijl het Zweedse alternatief bijvoorbeeld minder lawaaierig lijkt (en goedkoper). We hebben de geluidsgegevens nu wel opgevraagd maar er is een dikke kans dat een Kamermeerderheid al JSF testtoestellen gaat aanschaffen voordat het geluidsprobleem is opgelost.

De keiharde conclusie van een dag als vandaag moet zijn dat een dichtbevolkt land als Nederland zich eenvoudigweg geen JSF lawaai kan veroorloven – los van of je dat ding überhaupt wil hebben. We moeten leven binnen onze menselijke grenzen. Om van de grenzen van de natuur maar te zwijgen. Daar kan de Waddenvereniging meer over vertellen. Geen ei kan daar straks meer worden uitgebroed.

Protesteer, protesteer, net als de mensen van Marssum!

[Gepost in Uit de Tweede Kamer] [Permalink]

« Oudere blogposts -